Er werden immers goed bewaarde staanderpaalkuilen aangetroffen die wijzen op de aanwezigheid van een hoofdgebouw binnen het onderzoeksgebied alsook enkele greppels die zich rond deze structuur buigen en geïnterpreteerd kunnen worden als erfgreppels. Het aangetroffen aardewerk in de vulling van de greppels en de aard van de paalkuilen wezen erop dat het erf gedateerd kon worden in de Romeinse Tijd tot de Vroege Middeleeuwen. Naast deze waren er ook enkele sporen aanwezig die gedateerd konden worden tussen de Late middeleeuwen en de 18de eeuw alsook een groot aantal natuurlijke sporen die in verband gebracht kunnen worden met de voormalig aanwezige boomgaard in de 20ste eeuw.