Het proefsleuvenonderzoek bevestigde de eerder vastgestelde bodemopbouw. Vier sporen werden geregistreerd: twee kuilen (SP2 en SP3) en twee perceels- en/of afwateringsgreppels (SP1 en SP4). Geen van deze sporen leverde dateerbaar materiaal op, waardoor een chronologische toeschrijving niet mogelijk was.
Metaaldetectie op het maaiveld leverde wel losse vondsten op, waaronder een munt uit de 18de eeuw en een munt uit de 19de eeuw, wat wijst op beperkte activiteit of gebruik van het terrein in de nieuwe tijd. De cartografische analyse toonde aan dat het gebied vanaf minstens de late 18de eeuw grotendeels onbebouwd bleef.