Tijdens het verkennend archeologisch booronderzoek werden op drie verschillende boorlocaties in het plangebied in het eerste vondstniveau steentijdartefacten aangetroffen. Deze wezen op een prehistorische aanwezigheid. Steeds ging het om geïsoleerd gelegen, weinig kenmerkende artefacten die niet aan een specifieke steentijdperiode kunnen worden toegewezen. De vondsten leken wel te suggereren dat in het plangebied vuursteen was bewerkt. Slechts twee van de drie positieve boorlocaties kenden een goede bodembewaring, alleen deze werden geselecteerd voor verder (voor)onderzoek. Tijdens het waarderend archeologisch booronderzoek werden de geselecteerde positieve boorlocaties verder onderzocht aan de hand van kruisraaien. Daarbij werd slechts één vondst aangetroffen. Deze inzichten lijken er op te wijzen dat in het plangebied eerder sprake is van een losse strooiing aan steentijdartefacten; waarin mogelijk wel meerdere steentijdoccupatiefases vertegenwoordigd zijn. Vondstconcentraties werden niet vastgesteld. Tijdens het proefsleuvenonderzoek werden geen antropogene sporen waargenomen die wijzen op een bewaarde archeologische site. Enkele vage sporen werden aangeduid die uiteindelijk natuurlijk van aard bleken te zijn. Uit deze waarnemingen kon vastgesteld worden dat er geen archeologische vindplaatsen ter hoogte van de geplande ontwikkeling aanwezig waren.
Gelijktijdig met het proefsleuvenonderzoek vond een profielputtenonderzoek met testvakken in functie van steentijd artefactensites plaats, met als doel het tweede potentiële steentijdniveau te onderzoeken op de aanwezigheid van steentijdvindplaatsen. Om de tien meter werd het contactvlak tussen Brabant- en Haspengouwleem over een oppervlakte van ca. 2 x 2 m gewaardeerd en bemonsterd. Het onderzoek leverde echter geen vondsten op.