Steentijd

Tijdens het proefsleuvenonderzoek werd één bewerkt vuurstenen artefact aangetroffen in het colluvium van proefsleuf 2. Het gaat om een onregelmatige cirkelschrabber, vervaardigd uit donkergrijze vuursteen met een zwak ontwikkelde witte patina. Op basis van typologische kenmerken wordt de vondst ruim gedateerd tussen het finaal-paleolithicum en het neolithicum. Omdat het artefact zich in een colluviumpakket bevond en niet in een oorspronkelijke context werd aangetroffen, vormt het vooral een aanwijzing voor een steentijdoccupatie op hoger gelegen delen van het landschap buiten of in de ruimere omgeving van het onderzoeksgebied. Er werden geen steentijdsporen of intacte steentijdsites vastgesteld.

IJzertijd

De belangrijkste archeologische resten werden aangetroffen in het oostelijke deel van het plangebied. Hier kwamen verschillende antropogene sporen aan het licht, waaronder paalkuilen (S4001, S4002, S4003, S4007, S4008 en S4009), een houtskoolrijke kuil (S4004), twee grote kuilen (S4005 en S4006) en bijkomende kuilen in proefsleuf 5 (S5001 en S5002). S4004 bevatte veel houtskool en werd geïnterpreteerd als een mogelijke grafcontext. S4006 is een grote ovale kuil die mogelijk als waterput, waterkuil of potstal kan worden geïnterpreteerd. S5002 vertoonde sporen van verbranding in situ en kan mogelijk verband houden met een haardstructuur of houtskoolmeiler. Samen wijzen deze sporen op een nederzettingscontext met uiteenlopende activiteiten.

De datering van deze occupatie steunt hoofdzakelijk op de vondsten uit sporen S4005 en S4006. Beide sporen leverden handgevormd aardewerk op met roodbruine wanden, een donkergrijze tot zwarte kern en potgruismagering. In S4006 werden diagnostische scherven aangetroffen, waaronder een versierde wandscherf met vingertopindrukken en een randscherf van een tweeledige pot. Op basis van deze kenmerken wordt de occupatie vermoedelijk in de late vroege ijzertijd, meer bepaald de 4de eeuw v.Chr., geplaatst. Daarnaast werd in S4006 een mogelijk maalsteenfragment aangetroffen. De combinatie van paalkuilen, kuilen, een mogelijke waterput, een mogelijke grafcontext en het vondstmateriaal wijst op een goed bewaarde ijzertijdsite met een aanzienlijk kennispotentieel.

Romeinse periode

Een tweede occupatiefase werd vastgesteld in het colluvium van proefsleuf 2. De belangrijkste aanwijzing hiervoor is spoor S2006, waarvan de contouren door sterke verbruining van het colluvium niet meer zichtbaar waren. De aanwezigheid van een grote aardewerkconcentratie maakte het spoor echter nog herkenbaar. Uit deze context werden ongeveer 190 scherven afkomstig van één dolium van het type Stuart 147 gerecupereerd. Het aardewerk vertoonde een roze tot beige baksel met een lichtgrijze kern en een karakteristieke opgelegde bandversiering. Hoewel geen nauwkeurige datering mogelijk is, behoort het ensemble duidelijk tot de Romeinse periode.

In dezelfde zone werden bijkomende aanwijzingen voor Romeinse activiteit aangetroffen. Onder meer in S2001 werden enkele scherven handgevormd en gedraaid aardewerk uit de Romeinse periode verzameld. Verder werd in het colluvium een houtskoolrijke laag (S2002) vastgesteld waarin aardewerk, natuursteen, een metalen voorwerp en bouwmateriaal aanwezig waren. Door de sterke homogenisatie van de bodem als gevolg van verbruining waren eventuele sporen nauwelijks herkenbaar, waardoor de werkelijke omvang van deze occupatie moeilijk kan worden afgebakend. De combinatie van de doliumfragmenten, de houtskoolrijke laag en het bijkomende vondstmateriaal wijst echter overtuigend op een Romeinse aanwezigheid in de onmiddellijke omgeving van het plangebied.

Late middeleeuwen en nieuwe tijd

De jongste archeologische sporen bestaan uit enkele greppels die in de top van het colluvium werden aangetroffen. In proefsleuf 2 leverde greppel S2002 roodbakkend aardewerk met glazuur op, daterend uit de late middeleeuwen of nieuwe tijd. De greppels lopen afwaarts over het hellende terrein en worden geïnterpreteerd als afwateringsgreppels die verband houden met de historische inrichting van het landschap. Aan deze fase kunnen ook enkele losse vondsten worden gekoppeld, waaronder een fragment bouwkeramiek en mogelijk enkele natuurstenen.