Algemeen

In het kader van de ontwikkeling van een woonverkaveling werd een bureauonderzoek en een proefsleuven onderzoek uitgevoerd. Hieruit bleek de aanwezigheid van een Romeinse nederzetting. Daarom werd een vlakdekkende opgraving ondernomen. Hierbij werd een deel van een meerfasig woonerf uit de Romeinse periode uit de tweede helft van de 1ste eeuw tot 2de eeuw na Chr. aangesneden, bestaande uit enkele hoofdgebouwen, enkele vermoedelijke bijgebouwen en verschillende losse paalsporen en kuilen. Wellicht werd ook een vrij slecht bewaard brandrestengraf aangesneden. De bodemopbouw van het projectgebied werd tijdens het vlakdekkend archeologisch onderzoek bestudeerd aan de hand van 4 bodemprofielen. In de vullingen van de sporen is voornamelijk aardewerk gevonden. Daarnaast werden in beperkte mate ook gebakken leem, bouwkeramiek, natuursteen, metaal, dierlijk bot en glas aangetroffen. Tijdens de opgraving werd ervoor gekozen om bulkstalen te nemen van alle sporen waarvan verder natuurwetenschappelijk onderzoek enigszins nuttig of mogelijk was.

Romeinse periode

Verspreid over het volledige terrein werden verschillende sporen uit de Romeinse periode herkend. Het gaat hierbij om verschillende hoofdgebouwen, een bijgebouw, perceleringsstructuren, verschillende kuilen en losse paalsporen.

In totaal zijn drie hoofdgebouwen herkend. In de noordoostelijke hoek van de opgraving werd een NNW-ZZO georiënteerde plattegrond (gebouw A) aangetroffen die zich deels verder uitstrekt onder de straat (minimaal 11,7m lang - 8m breed). De 7 aangetroffen paalsporen vormen een éénschepig gebouw met kruisvormig gespreide krachtenverdeling en drie of vier traveeën, gekend als het type De Clercq IIC of IID. In het algemeen worden deze structuren gedateerd in de Flavische tijd tot de late tweede eeuw. De ¹⁴C-analyse op houtskool uit de grote nokpaal van het gebouw dateert het spoor tussen ca. 110 na Chr. en 240 na Chr (gekalibreerde waarde met een waarschijnlijkheid van 92,3%). Dit hoofdgebouw maakt deel uit van een erf dat zeker langs de zuidelijke en westelijke zijde afgebakend was door enkele grachten.

Centraal binnen het projectgebied bevond zich een tweede ONO-WZW geroriënteerde structuur die uit 4 grote palen bestond en samen een éénschepige gebouwplattegrond (8,8 x 15,9 m) met kruisvormig dragend verband met twee traveeën vormde (gebouw B), gekend als het type De Clercq IIB. In het algemeen worden dergelijke structuren in de Flavische periode tot de late tweede eeuw gedateerd, wat overeenkomt met de bekomen ¹⁴C-resultaten.

Aan de westzijde van het projectgebied situeerde zich een derde ONO-WZW georiënteerd hoofdgebouw (gebouw C) (minstens 9,6 m x 7,6 m) dat net als gebouw B een structuur heeft die gevormd wordt door vermoedelijk 4 grote palen en samen een éénschepige gebouwplattegrond met kruisvormig dragend verband met twee traveeën vormt, gekend als het type De Clercq IIB.

Aan de westelijke zijde van het projectgebied werd een verstoord geïsoleerd brandrestengraf aangesneden.

Op een regionaal niveau past deze site in de bestaande kennis voor de aangetroffen periode in zandig Vlaanderen en vult ze deze kennis specifiek voor de zandrug in Evergem ook verder aan, wat maakt dat deze site zorgt voor een relevante kennisvermeerdering voor deze periode.

Nieuwste tijden

Verspreid over het projectgebied werden verschillende kuilen en greppels met een voornamelijk NNW-ZZO-oriëntering aangetroffen die te linken zijn aan recente landbouwactiviteiten.