Tijdens het proefsleuvenonderzoek werden in totaal 25 spoornummers uitgeschreven aan greppels (n=12), greppelsegmenten, grachten (n=1), kuilen (n=2), paalkuilen (n=2) en een waterput (n=1). Vanwege het vrij gebrekkig vondstmateriaal, is het niet mogelijk de sporen precies te dateren.

Greppels en grachten

In de greppels en grachten zijn verschillende oriëntaties op te merken. Op de Ferrariskaart is in het noorden een bomenrij op te merken in noordwest-zuidoost oriëntatie. Twee greppels liggen qua oriëntatie min of meer parallel aan deze bomenrij. De donker grijsbruine vulling met houtskool- en baksteenspikkels is nog 18 cm diep bewaard. De vulling is wat lichter grijs dan de onderste ploeghorizont.

In het uiterst oosten is evenzeer sprake van een zuidwest-noordoost gerichte bomenrij die een akker ten noordwesten ervan begrenst. Twee greppels liggen min of meer parallel hieraan.

Een gracht werd aangesneden in een kijkvenster aan WP4. De gracht loopt van zuidoost naar noordwest en lijkt vervolgens af te buigen naar het noordoosten. Het spoor is maximaal ca. 1,46 m breed. In het kijkvenster wordt deze evenwel doorsneden door een greppelsegment. De vulling is 45 cm diep en donker grijsbruin met houtskool- en baksteenspikkels. Er konden twee fragmenten roodbakkend, gedraaid aardewerk uit gerecupereerd worden, waardoor een datering in de late middeleeuwen – nieuwe tijd wordt verwacht.

Kuilen

Slechts twee sporen zijn heden geïnterpreteerd als kuil. De eerste kuil heeft een komvormige, donker grijsbruine vulling met houtskoolspikkels van 28 cm diep. De tweede kuil bevond zich in de putwand van WP4 en heeft een grijsbruine vulling. Tijdens de aanleg werden 20ste-eeuwse scherven die aan het oppervlak aangetroffen. Deze bleken echter afkomstig van de recente verstoring die er doorheen is gegraven. De datering is evenwel onbepaald door de afwezigheid van vondsten, al wordt een datering in de middeleeuwen – nieuwe tijd verwacht doordat de vullingen redelijk duidelijk en humeus zijn, in tegenstelling tot de sterkere uitloging die vaak bij oudere sporen heeft plaatsgevonden.

Paalkuilen

Het aantal paalkuilen blijft beperkt tot twee. Beiden kwamen aan het licht in het noordwesten van WP4, nabij het kijkvenster. Ze hebben respectievelijk een komvormige vulling van 25 en 17 cm diep. De vulling is echter verschillend. Terwijl de ene eerder scherp afgelijnd lijkt
met een zwartgrijze vulling en bruine vlekken, kan in de andere een donkere kern en meer uitgeloogde, grijze insteek onderscheiden worden. Gezien de sterke verschillen in vulling, wordt geen onderling verband tussen deze twee sporen verwacht. Van beiden is de datering onbepaald. Door de
donkere vulling, wordt van de eerste een datering in de late middeleeuwen – nieuwe tijd verwacht overeenkomstig de greppels.

Waterput

Ter hoogte van het meest zuidelijke kijkvenster van WP4 werd een groot cirkelvormig spoor aangetroffen met een diameter van ca. 5 m. Er werd al snel gedacht aan een waterput, echter het spoor werd wel door de ontmijners afgelopen om zeker een bomkrater uit te kunnen sluiten. Vervolgens werd in de kern geboord. Hieruit bleek het spoor minimaal 1,8 m diep, met zeven te onderscheiden lagen. De datering is niet duidelijk. Mogelijk is het spoor te dateren in de middeleeuwen – nieuwe tijd of ouder.

Aardewerk

Er kwamen tijdens het proefsleuvenonderzoek slechts twee archeologisch relevante vondsten aan het licht. Het gaat om twee scherven roodbakkend, gedraaid aardewerk, waaronder één randscherf van een kan of kruik. De scherven kunnen ruim geplaatst worden in de late middeleeuwen – nieuwe tijd.