Algemeen

Tijdens proefsleuvenonderzoek ten noorden van het terrein werd eerder al een waardevolle archeologische vindplaats vastgesteld. Er bleek sprake van een hoge densiteit aan sporen, die in de Romeinse tijd gedateerd werden. De zone werd ook reeds opgegraven. Dit toonde een hoge densiteit aan sporen en structuren op het terrein aan. De oudste structuur die werd aangetroffen, lijkt in de midden-ijzertijd geplaatst te mogen worden en bevond zich in het noordoosten van de opgegraven zone. De meeste structuren die aan het licht kwamen, bleken echter in de Romeinse periode gedateerd te mogen worden. Er werden verschillende gebouwstructuren gevonden. Het gaat om hoofdgebouwen en om bijgebouwen. De meeste gebouwen blijken elkaar te respecteren.

Bij de huidige opgravingsfase werd nog een smalle strook in het zuiden vrijgelegd, tot aan de rand van de voormalige stortplaats uit de 20^ste eeuw, die duidelijk voor een verstoring van het bodemarchief heeft gezorgd. In deze zone werden nog een twintigtal paalsporen aangetroffen.

Romeinse tijd

Een aantal paalsporen zijn te herleiden tot een zespostenspieker die zich deels uitstrekt ter hoogte van de vorige fase van de opgraving. Naast een woonfunctie zijn er ter hoogte van de waardevolle archeologische vindplaats ook duidelijke aanwijzingen voor landbouwactiviteiten en voor veeteelt. Verder troffen we ook verschillende metaalslakken aan, die mogelijk wijzen op ambachtelijke activiteiten in de buurt van de opgravingszone. Binnen de onderzochte zone zelf zijn echter geen duidelijke sporen van ambachtelijke activiteiten aangetroffen.