Algemeen

Het terrein Beringen Steenveld-Oost kent een lange bewoningsgeschiedenis.

Laatmesolithicum

Losse vondsten uit de steentijd (10 artefacten) wijzen erop dat hier mogelijk al mensen aanwezig waren in het late mesolithicum (meer dan 8.000 jaar geleden). Deze vroege resten zijn eerder schaars.

Karolingische periode

De meeste archeologische resten dateren uit de middeleeuwen. Het oudste middeleeuwse spoor is een oven uit de 8e of 9e eeuw.

Volle middeleeuwen

Daarna volgde een intensiever gebruik van het terrein in de volle middeleeuwen (11e–13e eeuw). Uit deze periode zijn meerdere houtskoolmeilers gevonden die wijzen op houtskoolproductie, vermoedelijk in een bosrijk landschap. Enkele decennia later werd het gebied (intensiever) bewoond: resten van verschillende gebouwen tonen aan dat hier in de 12e eeuw mensen leefden, waarschijnlijk nadat het bos was gerooid en het land was vrijgemaakt.

Nieuwe tijd

Na de middeleeuwen werd het terrein nauwelijks nog verstoord, al kan bodemerosie sommige oudere sporen hebben aangetast. Vanaf de 18e eeuw is uit historische kaarten duidelijk dat het gebied in gebruik was als akker- en weideland.

Nieuwste tijd

Dat landbouwgebruik liet zichtbare sporen na, zoals perceelgreppels en een karrenspoor of veldweg, die tot in de 20e eeuw in gebruik bleef.