Omwille van geplande bedrijfsuitbreiding ter hoogte van de Beneluxlaan te Poperinge voerde een team archeologen van Monument Vandekerckhove NV tussen oktober en december 2023 een archeologische opgraving uit. Het voorafgaand bureau-, landschappelijk en verkennend boor- en proefsleuvenonderzoek bracht verspreid over het terrein relevante archeologische sporen aan het licht. Ze werden gedateerd tijdens de late ijzertijd en vroeg-Romeinse periode, de (post-)Middeleeuwen en de Eerste Wereldoorlog. Het ging om structuren die te maken hadden met landschapsindeling, bewoning, funeraire-rituele praktijken en oorlogsactiviteiten. De vlakdekkende opgraving bracht een waardevolle schakelsite aan het licht. Het onderzoeksgebied bevindt zich nabij de site Westhoekweg in het oosten, site Sappeleen in het zuidoosten en de site Ieperseweg in het noordoosten. Het biedt dus belangrijk potentieel om dit unieke archeologisch (landschaps)beeld verder te vervolledigen. Op basis van de resultaten van de opgraving konden drie occupatiefasen herkend worden.
De oudste sporen dateren uit de late ijzertijd/vroeg-Romeinse periode. Het sporenbestand bestaat enerzijds uit funeraire-rituele sporen, nl. een late ijzertijd vierhoekstructuur en minstens twee brandrestengraven, die mogelijk deel uitmaken van een groter funerair-ritueel landschap en anderzijds uit ijzertijd bewoningssporen -en daaraan gerelateerde ambachtelijke activiteiten- waarbij de aangetroffen (erf)greppels bijdroegen tot de inrichting en afbakening van het landschap. De erfgreppels konden bovendien gelinkt worden aan verschillende landschapskenmerken en het reeds gekende greppelnetwerk op sites in de omgeving. Het vondstenmateriaal bestaat hoofdzakelijk uit handgevormd aardewerk en verbrand bot. Door middel van 14C-dateringen en fysisch-antropologisch onderzoek kon deze fase nauwkeuriger worden gedateerd. De fase kenmerkt zich dus door een combinatie van bewoning en ritueel gebruik van het landschap.
Het rurale verhaal en de agrarische aard van het historisch grondgebruik van de site werd ook in de (post-) middeleeuwse periode vastgesteld. De (laat)middeleeuwse grachten situeren zich niet op de locatie van de oudere greppels, maar ze volgen wel dezelfde oriëntatie van de perceelsgrenzen die we tot in de 19de eeuw op historische kaarten herkennen. Deze (laat)middeleeuwse grachten vormden daarbij de basis voor de vroeg moderne erfindeling. Ook de krengbegravingen geven blijk van het agrarisch karakter van de site in deze periode.
De meest recente fase dateert uit de Eerste Wereldoorlog, met fragmenten van loopgraven, enkele bomputten en afvalkuilen. Deze maken deel uit van de zogenaamde 'Poperinghe Line', een verdedigingslinie achter het front uit het voorjaar van 1918. Het vondstmateriaal omvat oa. metalen objecten, glas, leer en dierlijk bot. Tijdens het veldwerk werd systematisch gebruik gemaakt van metaaldetectie, en gevaarlijke explosieve resten werden verwijderd. Deze sporen geven een duidelijk inzicht in het militaire gebruik van het terrein tijdens WOI.
Auteurs: Demerre, Ine; Decrock, Lobke
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: MONUMENT - VANDEKERCKHOVE