Binnen het projectgebied werden 47 sporen geregistreerd, bestaande uit grachten, greppels, kuilen en paalsporen. Het merendeel van de sporen behoort tot een nederzetting uit de metaaltijden, waarschijnlijk de vroege ijzertijd. Daarnaast werden enkele nieuwetijdse perceelsgrachten aangetroffen. Het vondstmateriaal bestaat hoofdzakelijk uit handgevormd aardewerk uit de metaaltijden, aangevuld met enkele sterk verweerde scherven uit de volle middeleeuwen.

Metaaltijden

De meeste sporen binnen het onderzoeksgebied kunnen worden toegeschreven aan de metaaltijden, waarschijnlijk de vroege ijzertijd. Het gaat om een uitgestrekte nederzettingszone die zich voornamelijk vanaf sleuf 2 naar het noorden uitstrekt. De sporen bestaan uit greppels, kuilen en paalsporen en kenmerken zich door een sterk uitgeloogde, lichtgrijze vulling. In veel van deze sporen werden verbrande leem, houtskool en handgevormd aardewerk aangetroffen, wat wijst op bewoningsactiviteiten.

De nederzetting lijkt te zijn afgebakend door enkele bredere greppels die een erf- of nederzettingszone omsloten. Binnen deze begrenzing kwamen meerdere kleinere greppels voor die vermoedelijk dienden voor de interne indeling van het erf. De meeste kuilen en paalsporen bevinden zich binnen deze afgebakende zone. Ten zuiden van het onderzochte gebied konden de sporen niet verder worden gevolgd door de aanwezigheid van bestaande verhardingen en bebouwing.

De kuilen komen verspreid voor, maar vormen op twee plaatsen duidelijke concentraties. Een eerste cluster bevat meerdere kuilen met grote hoeveelheden verbrande leem, houtskool en aardewerk. Het is onduidelijk of deze resten verband houden met ambachtelijke activiteiten of met gewoon nederzettingsafval. Een tweede cluster bestaat eveneens uit verschillende kuilen met verbrande leem in de vulling, maar zonder vondstmateriaal.

Daarnaast werden meerdere paalsporen aangetroffen. Hoewel deze wijzen op bewoning, kon geen duidelijke gebouwplattegrond worden herkend. Mogelijk bevinden delen van een constructie zich buiten de onderzochte sleuven.

Het vondstmateriaal uit deze periode bestaat hoofdzakelijk uit handgevormd aardewerk met een sterke chamotteverschraling. Verschillende scherven zijn afkomstig van urnen. Eén urnfragment vertoont vingertopindrukken op de lip en schouder. Hoewel het materiaal weinig diagnostische kenmerken bezit, wijst het aardewerk waarschijnlijk op een datering in de vroege ijzertijd.

Middeleeuwen

Binnen het projectgebied werden geen duidelijke sporen uit de volle middeleeuwen aangetroffen. Wel kwamen in een later grachtsegment enkele sterk verweerde aardewerkfragmenten aan het licht. Het gaat om een randfragment en twee wandscherven van een kogelpot die in de 12de eeuw kunnen worden gedateerd.

Omdat deze vondsten zich in een jongere grachtvulling bevonden, is het niet zeker of ze nog in hun oorspronkelijke context lagen. Mogelijk zijn ze afkomstig van oudere, door latere activiteiten verstoorde sporen. De vondsten vormen daardoor slechts een indicatie van menselijke aanwezigheid in de omgeving tijdens de volle middeleeuwen.

Nieuwste tijd

De sporen uit de nieuwste tijd bestaan voornamelijk uit perceelsgrachten die overeenkomen met perceelsgrenzen die zichtbaar zijn op historische kaarten en de Atlas der Buurtwegen. Deze grachten kenmerken zich door een scherpere aflijning, een donkerdere vulling en een beperkte aanwezigheid van bouwpuin, wat wijst op een oorsprong in de 19de eeuw.

Naast deze perceelsgrachten werden ook enkele recente verstoringen geregistreerd, waaronder drainagesystemen en een elektriciteitsleiding. Twee van de perceelsgrachten volgen het tracé van een recent gedempte gracht en kunnen mogelijk oudere voorlopers hebben gehad. Buiten deze landschappelijke inrichting zijn geen bijkomende bewoningssporen uit de nieuwste tijd vastgesteld.