Het aangetroffen sporenbestand omvat in totaal 22 bodemsporen waarvan drie als natuurlijk werden afgeschreven. In 19 gevallen bleek het om relevante archeologische sporen te gaan: houtskoolmeilers, kuilen, poelen, greppels en paalkuilen. Deze sporen komen zeer verspreid voor binnen het onderzoeksareaal en zijn in de meeste gevallen slechts heel beperkt bewaard in diepte. Bovendien zijn in de sporen geen vondsten aangetroffen, met uitzondering van greppel S17, hetgeen een datering bemoeilijkt.

Nieuwe tijd

De houtskoolmeilers waren rechthoekig of ovaal van vorm en hadden een typische grijs tot zwarte houtskoolrijke vulling met gele vlekken. De meilers werden allen verder onderzocht door ze vrij te leggen in een kijkvenster en vervolgens te couperen. Omdat er in de meilers
geen vondstmateriaal werd aangetroffen werden telkens houtskool- en OSL-stalen genomen voor natuurwetenschappelijk onderzoek. De houtskoolmeilers kunnen gelinkt worden aan het historische bos dat zich eeuwenlang op deze locatie bevond. De historische kaarten uit de 18de eeuw wijzen erop dat dit bos gekapt werd vanaf de tweede helft van de 18de eeuw, hetgeen een terminus ante quem vormt voor de datering van de meilers.

Zowel de zuidelijk als de noordelijk gelegen poel werden uitgebreid onderzocht. Deze sporen hadden een gelijkaardige bruin met grijze vulling die zich anders voordeed dan bij de kuilen. Beide poelen hadden een onregelmatige vorm en een gelijkaardige bewaringsdiepte (ca. 36 cm). De coupeprofielen vertoonden spoellaagjes in de onderste vullingen, dewelke bemonsterd werden voor pollen- en macrorestenanalyse. Er werden geen vondsten aangetroffen in de poelen. De aanwezigheid van de poelen kan gerelateerd worden aan de houtskoolmeilers. Bij het stoken in de houtskoolmeilers te midden van het bos diende voldoende water voorradig te zijn om het vuur onder controle te houden. Bij de kuilen en paalkuilen gaat het in alle gevallen om geïsoleerde sporen die over een grote afstand verspreid liggen over het onderzoeksareaal. In geen van deze sporen werden vondsten aangetroffen.

Eén greppel betrof een perceelsgreppel die kon teruggevonden worden op de Ferrariskaart (ca. 1777). De overige greppels lijken geen overeenkomst te hebben met de historische kaarten en zullen naar alle waarschijnlijkheid gegraven zijn in het kader van het waterbeheer op het terrein. De ouderdom van deze greppels is echter moeilijk te bepalen, maar de donkere kleur suggereert de Nieuwe of Nieuwste Tijd. Dit wordt bevestigd voor een van de greppels door het fragment dakpan dat hierin is aangetroffen.