Late middeleeuwen

Ten zuiden van de Sint-Leonarduskerk (waarvan de geschiedenis minstens teruggaat tot een kapel uit 1307) werden in totaal 18 sporen geregistreerd die direct in verband staan met het historische kerkhof (minstens 15 afzonderlijke inhumatiegraven/grafkuilen). Het kerkhofpakket vertoont een dikte tussen 73 cm en 156 cm -mv. De oudste fase van dit kerkhofgebruik klimt op tot de late middeleeuwen (14de eeuw). Er werd tevens een scherf laatmiddeleeuws tot postmiddeleeuws grijs en rood aardewerk aangetroffen, evenals een oorfragment van een Siegburg kruik uit de 14de-16de eeuw.

Nieuwe tijd

Ten westen van het Laar werden goed bewaarde bakstenen muurfunderingen in kruisverband met gele kalkmortel vrijgelegd, samen met een insteekkuil en diverse uitbraaksporen. Het baksteenformaat en de mortelsamenstelling wijzen op een datering in de 16de tot 18de eeuw. De muurresten komen overeen met de historische bebouwing die weergegeven staat op de Atlas der Buurtwegen (ca. 1840) en de Poppkaart (1867-1871). Op het centrale plein van het Laar werd een noord-zuid georiënteerde gracht (ca. 86 cm diep) aangesneden met een postmiddeleeuwse vulling. Voorts werden een ondiepe waterkuil en diverse postmiddeleeuwse kuilen, afvalkuilen en paalkuilen geregistreerd.

Nieuwste tijd

De kerkhofzone ten zuiden van de kerk leverde diverse graven op. Er werd een loden grafkist met houten omhulsel aangetroffen, gedecoreerd met ornamentele parelranden en schelpvormige koper/bronsbeslagen. Een ander spoor omvatte de contouren van een houten kist met kistnagels. Losse vondsten uit deze zone omvatten kistnagels, bolvormige kisthandvatten en twee metalen oorbellen. In het zuiden van het Laar werden meerdere afvalkuilen onderzocht. Eén bevatte een vondstenensemble met laat- tot postmiddeleeuws rood geglazuurd aardewerk, 17de-18de-eeuws Westerwald steengoed, borden in slibdecoratie, een glazen OXO-bouillonflesje (gedateerd 1900-1920), een plat metalen object en industrieel porselein.