Algemeen

Archeologische resten werden over de volledige oppervlakte van het projectgebied aangetroffen. Door de antropogene reliëfverschillen binnen het plangebied waren sommige sporen mogelijks niet meer, tot slechts oppervlakkig bewaard. Het aangetroffen vondstmateriaal kent een matige bewaring. De vondsten en de aangetroffen sporen konden in twee perioden gedateerd worden.

Nieuwe tijd – Nieuwste tijd

Er werd slechts één middeleeuwse grijsbakkende scherf aangetroffen zonder context. Binnen het plangebied werd een systeem van greppels en een gracht aangetroffen dat geïnterpreteerd wordt als een afwateringsnetwerk. De lineaire structuren vertonen een parallel verloop en zijn vermoedelijk gericht op drainage naar de Ieperlee. Mogelijk behoorde de aanwezige latere vijver met bijhorende waterput ook tot dit systeem. Het vondstmateriaal is schaars en laat geen verfijnde datering toe, maar historische kaarten plaatsen deze structuren in de 18de tot 19de eeuw. Op de Ferrariskaart is de vijver nog niet aanwezig, op de Atlas der Buurtwegen wél. Het geheel wijst op agrarisch landgebruik en waterbeheer in deze periode.

Eerste Wereldoorlog

De belangrijkste archeologische resten dateren uit de Eerste Wereldoorlog en omvatten een uitgebreid loopgravenstelsel met meerdere fasen.

Historische bronnen konden vertellen dat in 1914 Franse troepen een beginnend loopgravenstelsel hadden uitgegraven ter hoogte van het plangebied. Later werd dit overgenomen door troepen van de Commonwealth die de loopgraven aanpasten naar hun noden en verder uitbreidden. De aangetroffen vondsten weerspiegelen deze overname. In een latere fase kon vastgesteld worden dat de Britse troepen een geschutspositie aanlegden. Historisch bronmateriaal heeft ook aangetoond dat in 1918 de sector kort in handen was van het Duitse leger, wat weerspiegeld wordt in het grote aandeel aan Britse artillerieresten dat werd geregistreerd.

Naast loopgraven werden ook een communicatielijn, talrijke inslagkraters en een geschutspositie vastgesteld. Het vondstmateriaal (munitie, uitrusting, persoonlijke objecten) bevestigt deze militaire context en laat een gedeeltelijke fasering toe. Natuurwetenschappelijk onderzoek toonde aan dat hout van geïmporteerde soorten werd gebruikt voor constructies zoals duckboards, wat inzicht geeft in de logistiek van de oorlogsvoering.

De sporen van de Eerste Wereldoorlog worden veelvuldig aangetroffen in de omgeving van de Ieperboog, maar leveren toch steeds nieuwe informatie op.