Late middeleeuwen

Het oudste aangetroffen spoor betreft een 14de-eeuwse alluviale overstromingslaag en een laaggelegen afvalkuil met grijs aardewerk en Rijnlands steengoed. Centraal in de sleuf werd een puinkuil aangesneden, gedateerd tussen 1450 en 1550, met vullingen die onder meer mediterrane majolica en een lavabofragment bevatten (mogelijk gerelateerd aan de vernielingen van de nabijgelegen Sint-Medarduskerk tijdens de godsdienstoorlogen). Doorheen de alluviale pakketten werden twee muursegmenten in rode baksteen (24 x 12/11 x 5 cm) geregistreerd, vermoedelijk restanten van 15de/16de-eeuwse historische bebouwing of een erf-/tuinmuur.

Nieuwste tijd

Op een hoger stratigrafisch niveau werd een rechthoekige bakstenen constructie (geïnterpreteerd als een 19de-eeuws beerputje met bodem van een wijnfles en industrieel wit aardewerk) aangetroffen. De bovenste lagen bestaan uit een betonplaat, onderfundering en puinophoging van de voormalige eclectische woning uit 1929, naast een recente mazouttank en paalkuil.