In de proefsleuven kwamen 54 archeologisch relevante bodemsporen aan het licht. Vier O-W georiënteerde greppelsegmenten betreffen relicten van een inmiddels verdwenen 19de eeuwse perceelsindeling. Er zijn twee deelgebieden met een hoge sporendensiteit aanwezig, met name in de zuidoostelijke sector van het terrein (akkerland) en de noordwestelijke sector van het terrein (= zone met historische bebouwing). De Atlas der Buurtwegen toont de aanwezigheid van hoevegebouwen in deze zone.

Romeinse tijd

In de zuidoostelijke sector van het onderzoeksgebied werd een groep van 23 kuilen geregistreerd. In het grondvlak gaat het om relatief kleine kuilen die in de meeste gevallen als paalsporen kunnen worden geïnterpreteerd. Er zijn ook smalle greppels met wisselende oriëntaties aanwezig. De kleurtextuur van al deze spoorvullingen wisselt sterk, van intens uitgeloogde vullingen (lichtgrijs) tot sterk contrasterende houtskoolrijke vullingen (donkergrijs tot zwart). De meest houtskoolrijke kuilen kunnen als relicten van brandrestengraven worden gëinterpreteerd, gelet op de aanwezigheid van fragmenten van Romeins aardewerk en de waarneming van enkele brokjes verbrand bot in de vulling van een van de kuilen. In deze zone werden drie kuilen gecoupeerd. De spoorvullingen bestaan uit leem en vertonen een gevlekte bruingrijze kleurtextuur. Als bijmenging zijn houtskoolbrokjes en Romeinse aardewerkfragmenten (oxiderend gebakken AW of kruikwaar) aanwezig. Het spoorprofiel van een van de greppels toont een komvormige uitgraving tot een diepte van 30 cm onder de basis van de teelaarde. In het noorden wordt de sporencluster afgebakend door uitgestrekte bodemsporen. Het gaat om colluviale afzettingen die wellicht zijn gevormd ter hoogte van antropogene uitgravingen.

Nieuwe tijd/Nieuwste tijd

Het sporenbestand in de noordwestelijke sector is geassocieerd met inmiddels verdwenen (historische) bebouwing (boerderij) langs de Bloemendaelstraat. De kuilen in deze zone worden gekenmerkt door donkergrijze leemvullingen. In de vulling van een uitgestrekte kuil werden fragmenten van rood- en witbakkend geglazuurd aardewerk uit de 18de of 19de eeuw aangetroffen. Een eerder afwijkend bodemspoor, gekenmerkt door een houtskoolijke vulling en verbrand sediment met een oranjerode kleur. Het gaat om een relict van een onbepaalde vuurgerelateerde activiteit. Wegens het onbreken van vondstmateriaal ontbreekt echter een richtinggevende datering voor dit spoor.