Algemeen

Zone I betreft de sleuf buiten, aan de westzijde van de Sint-Amanduskerk. De werkput is ongeveer 2,4 m lang, 0,80 m breed en werd tot 1 m diep uitgegraven over de volledige lengte. Zone II bevindt zich binnen het zuidwestportaal van de Sint-Amanduskerk. De werken bleven hier beperkt tot de rioolaansluitingen voor het toilet, waardoor het slechts een kleine werkput betreft van 47 op 36 cm, tot een diepte van 80 cm uitgegraven. De sporen hebben alle betrekking tot enerzijds de nog bestaande kerk en kerkhofmuur en anderzijds sporen die in verband te brengen zijn met het kerkhof, namelijk de kerkhofgrond, begravingen en uitgravingen op het kerkhof.

Middeleeuwen

In zone I werden vier west-oost-georiënteerde begravingen aangesneden, allen wel sterk verstoord. De (vermengde) kerkhofgrond kent een datering op basis van het aardewerk tussen 1400 en 1600. Skelet I-S01-1 wordt via C14-datering op bot gedateerd tussen 770 en 900 na Chr. (84,6%)36. Dat er in deze vroege periode reeds begraven zou zijn geweest, bevestigt de oude oorsprong van Smeerebbe. Smeerebbe wordt voor het eerst vermeld in 847 als Smerlubium. De eerste vermelding van de Sint-Amanduskerk dateert van later, namelijk in een akte uit 1183.37 Aangezien er geen oud aardewerk werd aangetroffen in de kerkhofgrond I-3, wordt de vroegmiddeleeuwse datering van skelet I-S01-1 enigszins in vraag gesteld, maar niet uitgesloten. In zone II werd op grondplan A een kistbegraving aangetroffen. Begraving II-S04-1 werd niet verder opgegraven, aangezien deze zich onder de verstoringsdiepte bevindt.

Nieuwe Tijd

De fundering van de kerkmuur I-1 dateert uit de bouwperiode 1792-1794. Net als de kerkhofmuur I-2 kan ophoging I-6 mogelijk ook in verband gebracht worden met de bouw van de huidige 18de-eeuwse kerk. In het zuidwestportaal bestaat de vloer uit rustieke roodoranje keramische tegels, ook plavuizen/estrikken genoemd.