Op de noordelijke grens van het plangebied is bovengronds een stuk van de oude vestingmuur van de Wellingtonlinie uit de 19e eeuw bewaard, onderdeel van bastion 9. Volgens historische kaarten was er ten zuiden van het bastion een vestinggracht. Deze werd tijdens het onderzoek in het oostelijke deel van het terrein aangetroffen met een op het eerste zicht noord-zuid gericht traject. Ten westen daarvan was er een organische venig-kleiige laag die wijst op een depressie. In de depressie is een vondst uit 1941 aangetroffen. Het onderzoek beperkte zich tot de diepte van de geplande verstoring waardoor geen dempinslagen vastgesteld werden. De depressie is vermoedelijk ontstaan na het dempen van de oostelijke vestinggracht en heeft nog een tijdlang bestaan als natuurlijke depressie.