Algemeen

Bij wegeniswerken ter voorbereiding van een nieuwe wegenisopbouw aan de Vlasmarkt zijn restanten van de voormalige kerkhofmuren aangetroffen. Deze muren zijn gekend uit de geschreven bronnen en zijn ook te zien op historische kaarten.

Middeleeuwen

Er werden twee delen van een muur waargenomen op een onderlinge afstand van ca. 5 m maar ze zullen oorspronkelijk naar alle waarschijnlijkheid deel uitgemaakt hebben van dezelfde muur. Deze muur is zuid-zuidwest – noord-noordoost georïenteerd. De fragmenten waren opgebouwd uit brokken Doornikse kalksteen gecombineerd met grote stukken hergebruikte baksteen en een beige kalkmortel. Het langste deel van deze muur (± 1,90 m), het meest westelijk gedeelte, is ongeveer 80 cm breed maar was doorbroken, vermoedelijk voor de aanleg van een nuts- of afvoerleiding. Het meer oostelijk gesitueerde muurfragment had een breedte van ± 57 cm. Omdat het niveau voor de infrastructuurwerken op deze plaats bereikt was, kon het verloop of tracé van deze muur, alsook de diepere opbouw niet verder nagegaan worden.

Nieuwe tijd

Tijdens de werken werd een 30 cm brede baksteenmuur opgebouwd met bakstenen van het formaat: 19 x 9,5 x 4,5 cm, waarbij een vrij harde donkergrijze mortel die rijk is aan houtskool- en kalkstippen gebruikt is. De bakstenen zijn met de langszijden naast elkaar geschikt waar tegen een rij bakstenen zijn aangebracht die met de korte zijden naast elkaar zitten. In totaal konden vier baksteenlagen vastgesteld worden, maar de muur zet zich dieper verder. Alle bakstenen hebben hetzelfde formaat en er zijn nergens sporen die wijzen op eventueel hergebruik. Tijdens de werken kon vastgesteld worden dat ten noorden van de baksteenmuur in de zeer heterogene bruine zandleem met veel kalk-, mortel- en baksteenspikkels, verspreid menselijk botmateriaal is aangetroffen. Dit niveau kan geïnterpreteerd worden als de kerkhofgrond waarin gedurende eeuwen begravingen hebben plaatsgevonden en waarin zich verspit menselijk bot bevindt.