De kelderregistratie voorafgaand aan het proefputtenonderzoek toonde aan dat de vijf bestaande kelders deel uitmaken van de bebouwing uit ca. 1890-1900. In de gemene muur ten westen van het onderzoeksgebied is ouder metselwerk vastgesteld, dat mogelijk verband houdt met de 17de-eeuwse bebouwing van de Berg van Barmhartigheid.
Het proefputtenonderzoek bevestigde dat verspreid over het onderzoeksterrein vanaf 15 à 20 cm, archeologische resten bewaard zijn. In de drie proefputten werden 17 archeologische sporen geregistreerd. Het gaat hoofdzakelijk om muurwerk, twee vermoedelijke waterputten en enkele puinlagen. De resultaten dateren uit verschillende historische perioden. Tot de vermoedelijk laatmiddeleeuwse fase hoort muur S5 in werkput 3. Deze massieve funderingsmuur heeft kenmerken die sterk aansluiten bij het gekende muurwerk van de Koninklijke Franse Dwangburcht, waaronder het grote baksteenformaat en de zachte gele kalkmortel. De ligging in de zuidwestelijke hoek van het onderzoeksgebied sluit aan bij de archeologische verwachting voor de noordoostelijke hoek van de hoofdburcht en de hoektoren. De kasteelgracht kon tijdens het vooronderzoek niet bevestigd worden.
Daarnaast is postmiddeleeuws muurwerk aangetroffen dat op basis van het baksteenformaat en de gebruikte mortel breed in de 15de tot 17de eeuw kan worden gedateerd. Deze resten kunnen verband houden met de stadsvernieuwing vanaf de 15de eeuw, met de 17de-eeuwse Berg van
Barmhartigheid of met een tussenliggende bouwfase.
De vondsten beperken zich tot enkele fragmenten roodbakkend aardewerk en één fragment dierlijk bot uit puinpakketten.