Algemeen

Bij archeologisch onderzoek in 2021 ter hoogte van het Poortgebouw van het voormalige Bisschoppelijk Seminarie aan de Kapittelstraat te Gent werd ca. 190 m² onderzocht. Er werden 26 sporen geregistreerd, voornamelijk muren, funderingen en vloeren die aan drie opeenvolgende bouwfasen konden worden toegewezen.

Late middeleeuwen

In twee diepere profielputten werden antropogene lagen aangetroffen met aardewerk uit de 12de en 13de eeuw, wat wijst op oudere middeleeuwse bewoningsniveaus.

Nieuwe tijd

De oudste herkenbare bouwfase dateert vermoedelijk uit de late 15de of het begin van de 16de eeuw en omvat funderingen van meerdere kleinere stedelijke panden, opgebouwd uit baksteen en Doornikse kalksteen. In de tweede helft van de 17de eeuw werden deze gebouwen vervangen door één groter pand, dat in 1752 in bezit kwam van het seminarie. Van dit gebouw bleven funderingen en vloeren bewaard. In 1872 werd het vervangen door een nieuw gebouw, waarvan de funderingen de oudere resten sterk hadden verstoord.

Deze konden wegens de beperkte ontgravingsdiepte niet vlakdekkend worden onderzocht. Het vondstenmateriaal omvat voornamelijk middeleeuws en postmiddeleeuws gebruiksaardewerk, naast enkele metaalvondsten, dierlijk bot en bouwmateriaal.

Bij een aanvullende archeologische begeleiding op het binnenplein in 2023 werden resten van één of meerdere oudere gebouwen vastgesteld, waaronder een massieve muur, een ingang met een dorpel in Doornikse kalksteen, vloeren, een monumentale haardplaats, een gewelfde constructie en een kelder of mogelijke crypte. De verzorgde architecturale uitwerking wijst mogelijk op een gebouw met een hogere status. Op basis van het baksteenformaat kunnen deze structuren ten vroegste vanaf de eerste helft van de 14de eeuw dateren. Een nauwkeurigere datering ontbreekt. De resten bleven relatief goed bewaard doordat het terrein na de afbraak van de oudere bebouwing als binnenplein in gebruik bleef.