Het onderzoeksgebied heeft bewoningssporen opgeleverd uit de volmiddeleeuwse periode. Verder werd er ook een spieker en een mogelijks
bijgebouw aangetroffen. In de zone van het kerkhof werden er vier begravingniveau ’s waargenomen. De begravingen dateren uit het begin van
vorige eeuw. In het meest oostelijke gedeelte van deze zone werd er ook een grachtstructuur en enkele recente, kalkrijke kuilen aangetroffen.

In werkput 1 werden in totaal 37 begravingen, 5 geruimde graven en 4 knekelputten aangetroffen. Bij de 37 begravingen werden de skeletten in een anatomisch verband teruggevonden. In de meeste graven was de houten kist en de kistdecoratie nog intact. Ook bij enkele van de reeds ontruimde graven werden fragmenten van de kist en kistdecoratie teruggevonden. Ook een kerkhofpad werd in deze put aangetroffen. Dit paadje was opgebouwd uit grove, donkerrode baksteen van 21x9x5.5cm. Aan de hand van het aardewerk wordt het paadje gedateerd tussen de 12de en de 13de eeuw. Er is verder geen kaartmateriaal teruggevonden waarop het kerkhof en het kerkhofpad zichtbaar zijn.

In werkput 2 is er een cultuurlaag aanwezig die aan de hand van aardewerk in de 12de eeuw gedateerd kon worden. In het oosten van deze werkput is deze laag deels verstoord door een post‐middeleeuwse grachtstructuur en enkele recentere kuilen. Over de rest van het terrein wordt deze laag doorsneden door de begravingen uit de eerste helft van de 20ste eeuw. In deze put werden verschillende gebouwplattegronden aangetroffen: een bootvormig woonstalhuis (type H1, Huijbers), vierposten spieker, rond (éénpalig) bijgebouw (type B0, Huijbers) en een mogelijk bijgebouw. Enkel het bootvormig woonstalhuis kon met zekerheid in de volle middeleeuwen gedateerd worden, al lijken de andere ook uit deze periode af te stammen. Er werden hiernaast nog meerdere paalkuilen en greppels aangetroffen in het onderzoeksgebied.