De eerste fase van het onderzoek heeft in het plangebied diverse structuren uit de midden ijzertijd opgeleverd, namelijk twee huisplattegronden (o.a. tweebeukig huisplattegrond), twee bijgebouwen, een groot aantal spiekers en enkele kuilen die rondom de hoofdgebouwen liggen. De hoofdgebouwen werden op circa 60m van elkaar aangetroffen en zijn vermoedelijk niet tegelijkertijd bewoond geweest. De fasering is echter niet te achterhalen. Een ander interessant fenomeen binnen de erven zijn de omvangrijke kuilen. Op basis van de vorm en de geringe diepte betreft het zeker geen opslagplaatsen. Gezien de aanwezigheid van diverse spiekers werd in deze gebouwtjes de opslagcapaciteit voorzien, en niet in ondergrondse structuren

Het aardewerk behoort tot het gebruikelijke afval dat bij een nederzetting wordt aangetroffen. In dit geval gaat het vooral om serviesgoed in de vorm van schalen, en voorraadpotten. Op basis van een vergelijkende studie kan het aardewerk in de vroege midden ijzertijd geplaatst worden.

De sporen uit de middeleeuwen en Nieuwe Tijd betreffen diverse kuilen en greppels. Wanneer het opgravingsplan geplot werd op de Atlas der Buurtwegen en de GRB-kaart werd duidelijk dat drie greppels samenvallen met de percelering van het terrein. Deze percelering is echter nog niet te zien op de Ferrariskaart, wat een datering geeft voor deze perceelsgreppels tussen eind 18de en begin 19de eeuw. Het merendeel van de overige greppels lijken georiënteerd te zijn op de erfgreppels en dateren op basis van vondstmateriaal hoogstwaarschijnlijk in de 15de - 16de eeuw. Een vijftal kuilen, die allemaal in de zuidoostelijke hoek van het plangebied gelegen zijn, kunnen eveneens gedateerd worden in deze periode. De functie van deze kuilen blijft echter onduidelijk. Verder zijn geen sporen van structuren uit deze periode aangetroffen.