waarneming

Eksaarde Dorp

archeologisch element
ID
979430
URI
https://id.erfgoed.net/waarnemingen/979430

Beschrijving

De prospectie met ingreep in de bodem bestond uit een standaard proefsleuvenonderzoek waarbij de methode van continue sleuven werd gebruikt. Parallelle ononderbroken proefsleuven werden aangelegd over het volledige perceel, waarbij de afstand tussen de proefsleuven niet meer dan 15 m bedroeg. In het oosten van het plangebied werd een sleuf aangelegd dwars op de oriëntatie van de andere sleuven. De positie van deze sleuven werd, in samenspraak met de opdrachtgever en het Agentschap vooraf vastgelegd.


Auteurs :  Peleman, Bieke
Datum  : 06-07-2020

Grondsporen postmiddeleeuws

Datering: nieuwe tijd
Typologie: grachten (infrastructuur), greppels, kuilen, paalkuilen
Materiaal: aardewerk
Gebeurtenis:

Beschrijving:
Het vooronderzoek leverde weinig relevante archeologische sporen op. Het merendeel van de grondsporen bestaat uit natuurlijke kuilen en kuilen met een (sub)recent karakter, die gerelateerd kunnen worden aan het bos dat hier tot voor kort binnen het plangebied aanwezig was. In het westen van het plangebied werd een mogelijke paalkuil aangetroffen, die op basis van de vulling en de scherpe aflijning eerder een (sub)recente datering lijkt te hebben. Naast enkele kleinere greppelsegmenten werden ook drie segmenten van grachten aangetroffen, verspreid over het plangebied. Deze grachten vallen op de historische kaarten samen met enkele perceelsgrenzen die binnen het plangebied weergegeven werden, en op basis daarvan kregen de grachten ook een vermoedelijke relatieve datering. De oudste fase bestaat uit een perceelsgracht centraal in het plangebied, die samenvalt met een perceelsgrens afgebeeld op de kaart van Ferraris uit de 18de eeuw, met een waarschijnlijke terminus ante quem van ca. 1840 (aangezien deze perceelsgrens binnen het plangebied verdwenen is op de Atlas der Buurtwegen). Mogelijk was deze perceelsgrens reeds vóór de aanmaak van de kaart van Ferraris aanwezig. Twee greppelsegmenten in het oosten en het westen van het plangebied vallen dan weer samen met perceelsgrenzen afgebeeld op de Atlas der Buurtwegen uit de 19de eeuw. Het aardewerk leverde enkel een algemene datering op na de 15de eeuw. Op basis van de aflijning in het vlak en de vulling werden deze ofwel als natuurlijk ofwel als postmiddeleeuws geïnterpreteerd.

Grondsporen Late middeleeuwen

Datering: late middeleeuwen
Typologie: grachten (infrastructuur), kuilen
Materiaal: aardewerk
Gebeurtenis:

Beschrijving:
Verspreid over het plangebied werden verschillende kuilen aangetroffen. Ongeveer centraal in het plangebied werd een langwerpige (>10m) kuil aangetroffen, met een vulling die onder andere kalkbrokken en onderaan een humeus bandje bevatte. Een fragment aardewerk dat mogelijk afkomstig is uit deze kuil leverde de oudste datering op, namelijk in de late middeleeuwen (13de – 15de eeuw). De kuil bevindt zich bovenop de perceelsgracht die reeds op de kaart van Ferraris (1777) wordt weergegeven, en die mogelijk reeds aanwezig was vóór de aanmaak van deze kaart (dus voor de 18de eeuw). Het fragment aardewerk kan niet met zekerheid toegeschreven worden aan deze kuil, waardoor de datering van dit spoor onzeker is.


Je kan deze pagina citeren als: Agentschap Onroerend Erfgoed 2021: Eksaarde Dorp [online] https://id.erfgoed.net/waarnemingen/979430 (Geraadpleegd op 25-02-2021)