Tijdens het proefsleuvenonderzoek werd het archeologisch relevante niveau aangesneden vanaf circa 40 cm‐mv en gemiddeld tussen 60 en 70 cm‐mv. In totaal werden 54 sporen geregistreerd, waaronder brandrestengraven, bewoningssporen in de vorm van kuilen en paalkuilen, greppels, natuurlijke sporen en recente verstoringen. Het vondstmateriaal bestaat hoofdzakelijk uit aardewerk en is kwantitatief voldoende representatief om de interpretatie en voorlopige datering van de sporen te onderbouwen.

Op basis van het aangetroffen sporenbestand konden twee duidelijk te onderscheiden archeologische sites worden geïdentificeerd. In het noordwestelijke deel van het onderzoeksgebied werd een funeraire site vastgesteld, gekenmerkt door een concentratie van brandrestengraven, voorlopig te dateren in de late ijzertijd tot de Romeinse periode. In het noordoostelijke deel werd een bewoningssite aangetroffen met paalkuilen en kuilen, mogelijk gerelateerd aan nederzettingsstructuren en ambachtelijke activiteiten, te dateren in de metaaltijden tot de vroeg‐Romeinse periode. De greppels die binnen het onderzoeksgebied werden aangesneden dateren uit de late middeleeuwen tot de nieuwe tijd en vertonen geen duidelijke samenhang met historische perceelsstructuren of voetwegen. Tussen de funeraire en de residentiële zone werden uitgesproken spoorarme zones vastgesteld, wat wijst op een functionele scheiding tussen beide activiteiten.

De combinatie van een grafveld en een bewoningssite binnen één onderzoekszone biedt een aanzienlijk kennisvermeerderingspotentieel, met name voor het inzicht in regionale variatie in begravingsrituelen tijdens de late ijzertijd en Romeinse periode, evenals voor de studie van nederzettingsstructuren en landschapsgebruik in de metaaltijden. Brandrestengraven uit deze periode zijn in de directe omgeving nauwelijks gedocumenteerd, wat het wetenschappelijk belang van de site verder onderstreept.