Tijdens restauratie‐ en bouwwerken aan een pand binnen het Sint‐Alexiusbegijnhof te Dendermonde werd een bakstenen waterput aangetroffen, samen met oude gemetselde funderingsmassieven. De vondst bevond zich deels onder de bestaande (oude) aanbouwen en deels onder de nieuw gerealiseerde aanbouwen van een begijnhofwoning.

De waterput was opgetrokken in baksteen en bevond zich in situ, zonder aanwijzingen voor recente verstoring. Op basis van de ligging en bouwkundige context kon de structuur worden geïnterpreteerd als een functioneel onderdeel van de historische bebouwing van het begijnhof. De aangetroffen funderingsmassieven wijzen op eerdere bouwfasen of aanpassingen van het pand.

De vondst situeerde zich in het begijnenhuis Heilige Gerulfus, dat samen met het aanpalende huis in 1628 werd opgericht in opdracht van het begijnhofbestuur. Het Sint‐Alexiusbegijnhof zelf kende zijn oorsprong in het tweede kwart van de 13de eeuw, wat de archeologische context een hoge historische waarde verleent.

Na overleg met de zakelijkrechthouder werd beslist de waterput en bijhorende structuren volledig in situ te bewaren. Verdere ingrepen bleven beperkt tot de noodzakelijke bouwwerkzaamheden, zonder impact op de archeologische resten.