Alle boringen konden geplaatst worden zoals voorzien. Aangezien het terrein grotendeels bebouwd/verhard was, werd lokaal de fundering met onderfundering en eventuele ondoordringbare lagen voorafgaand verwijderd teneinde de boringen te kunnen plaatsen.

Alle gezette boringen geven een A/C-bodemprofiel weer, al of niet onder één of meerdere recente, verstoringspakketten, ophogings- of nivelleringslagen. In één van de boorlocaties was een bakstenen muur zichtbaar in de ondergrond, mogelijk een relict van archeologisch relevante historische bebouwing.

Bij het proefsleuvenonderzoek werden in de zuidelijke zone van het plangebied 22 antropogene sporen, vnl. kuilen en greppels, geregistreerd. Verspreid over het terrein werden verscheidene verstoringen aangetroffen. Deze sporen kwamen in werkput 1 t.e.m. 4 voor, maar de meeste bevonden zich in werkput 1.

Er werden bij het aanleggen van het vlak en bij het couperen drie vondsten aangetroffen. Het gaat enerzijds om een wandfragment dikwandig besmeten aardewerk uit de ijzertijd/Romeinse tijd afkomstig uit kuil/paalspoor S3 en anderzijds om een rand- en bodemfragment in rood geglazuurd aardewerk uit de (late) middeleeuwen/nieuwe tijd in de vulling van kuil/waterkuil/waterput S4.

De sporen kunnen mogelijk gerelateerd zijn aan het neerhof van de zuidwestelijk gelegen 12de-eeuwse motte aangezien ze in de afgebakende zone van het neerhof gelegen zijn. Een kuil was waarschijnlijk een paalkuil, wat wijst op de aanwezigheid van een gebouwplattegrond. De greppels zijn mogelijk in verband te brengen met de grenzen van de huidige kadastrale percelen of perceelsgrenzen zoals zichtbaar op 18de en 19de eeuw historisch kaartmateriaal. De grote densiteit aan sporen in de zuidelijke zone en voornamelijk in de meest zuidelijke sleuf, doen vermoeden dat er een waardevolle archeologische site aanwezig is.