is aangeduid als gebied geen archeologie, gewestelijk Gebied 16961
Deze aanduiding is geldig sinds
Het terrein was duidelijk intensief in gebruik tijdens de Romeinse tijd. Het talrijke vondstmateriaal kan bestempeld worden als nederzettingsafval van de vicus van Kortrijk, te dateren in de 2e helft 1e eeuw – 1e helft 2e eeuw. Getuige hiervan zijn enerzijds een 14-tal kuilen mogelijk afkomstig van zandwinning. Anderzijds werden ook 1 duidelijke paalkuil en 3 waterputten aangetroffen. Of er effectief bewoning op het projectgebied aanwezig was, kon niet worden vastgesteld. Wel wijzen de waterputten en talrijk nederzettingsmateriaal op bewoning in de dichte nabijheid.
De waterputten konden om stabiliteitsredenen niet volledig worden opgegraven.
Enkele sporen getuigen van menselijke aanwezigheid tijdens de overgang van de volle naar de late middeleeuwen, namelijk de 13de eeuw. Deze sporen bestaan uit 4 kuilen van mogelijke zandwinning (vermoedelijk gerelateerd met kalk-, steen-, tegel- en pottenbakkersovens bij de bouwbedrijven op de heuvelflank van de Leie tussen 1392 en 1726). Daarnaast werd nog een waterput en mogelijke silo of voorraadkuil aangetroffen. Deze laatste sporen wijzen op bewoning in de dichte nabijheid met een eerder artisanale functie langs de Leie.
In de 17de eeuw wordt in het projectgebied een versterking opgericht. Hiervan is in het zuiden van het projectgebied een grote gracht aangesneden. De gracht zou geflankeerd zijn door een beschermende binnen- en buitenflank (een ‘escarpe’ en ‘contrescarpe’). Binnen de projectgrenzen beschermde deze gracht een aarden versterking: vermoedelijk een esplanade of oefenterrein die werd aangelegd als grote open ruimte voor de citadel om de vijand te zien naderen.
Auteurs: Polfliet, Bruno; Demerre, Ine; Vandewalle, Emiel
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Beschrijving:
- Paalkuil met wandscherven kruikwaar, gedraaid grijs en handgevormd Menapisch aardewerk
- 14-tal grote afgeronde rechthoekige kuilen, vermoedelijk zandwinningskuilen, gedateerd op basis van het nederzettingsafval (aardewerk, bouwafval, dierlijk bot, metaal, glas, natuursteen enz.) tussen 50 en 270 na Christus en op basis van een munt tussen 77-78 na Christus.
- 3 waterputten met vierkante houten bekisting, vermoedelijk gelijktijdig aangelegd: gevuld met aardewerk (2de helft 1ste-2de eeuw), bouwmateriaal, dierlijk bot, metaal en een maalsteen. Het houtstaal van één van de structuren is dendrochronologisch gedateerd tussen 84 en 111 na Christus.
Beschrijving:
- 4 kuilen vermoedelijk voor zandwinning gevuld met nederzerttingsafval, die soms oudere Romeinse sporen hebben verstoord. De vondstcontext dateert deze kuilen in de 13de - 16de eeuw.
- Waterput met eiken bekisting (14C datering van een houten plank uit de bekisting: labcode Poz-150959, cal. 1204-1276 AD) en contemporain aardewerk
- Silo of voorraadkuil: met omgekeerde klonkvorm. Vulling van romeins aardewerk (vergraven materiaal bij opvulling), laatmiddeleeuws aardewerk, bouwmateriaal, dierlijk bot, metaal en houtskool. De verkoolde resten gaven geen sluitende conclusie over de functie van de kuil. Er werden sporen van minstens 3 verschillende voedingsgewassen/-planten aangetroffen. De vorm en ligging boven de grondwatertafel wijzen wel in de richting van een voorraadkuil of silo. Mogelijk is de kuil volledig geledigd bij opgave en opgevuld met grond uit de omgeving.