Algemeen

Tijdens het onderzoek werden de funderingen (16de eeuw) en kunstmatige heuvel (19de-20ste eeuw) van het Spaans Toreken aangesneden. Er werden meerdere sporen geregistreerd die niet verder gedateerd konden worden maar die gelinkt kunnen worden aan de bouw van de toren, de kerk of zelfs latere sporen. Zo waren sporen zichtbaar van het verwijderen van de begroeiing rondom de toren, kuilen, een insteek van een muur met verticaal geplaatste dakpannen en een bakstenen fundering van een mogelijke aanbouw aan de toren.

Nieuwe tijd

Door de aanleg van de proefputten kon meer inzicht bekomen worden in de fundering van het Spaans Toreken. De fundering staat rechtstreeks op de vaste ongeroerde bodem. De fundering is opgebouwd uit baksteen en bevat fragmenten natuursteen. Het wordt slordiger naar onder toe. De bakstenen hebben afmetingen van 17 x 7,5 x 4 cm. De mortel is een geelwitte, vrij harde kalkmortel met kalkstippen. De antropogene pakketten (opgebrachte pakketten en tuinlagen die verder besproken worden) die tegen het torentje liggen zijn duidelijk jonger dan het torentje.

De kelder staat tegen het torentje. De kelder is dus jonger dan het torentje. Het feit dat het torentje los staat van de kelder zorgt er voor dat het niet zo stabiel staat, wat de scheuren in het torentje kan verklaren. De buitenmuur is opgebouwd uit bakstenen met minimaal afmetingen van 15,5 x 7,5 x 4 cm en een zeer harde grijswitte kalkmortel. Het keldergat dat aansluit op de gemaakte proefput was oorspronkelijk dieper. Het is gedeeltelijk dichtgemetst en bovenaan is een betonnen latei aangebracht. In de muur aan de oostzijde van het hoofdvolume werd geen kelderopening vastgesteld in de aangelegde proefput. De fundering is onderaan opgebouwd uit recuperatiebrokken van metselwerk in baksteen. Hiernaast werden er aanlegsporen van de kelder vastgesteld.

Plaatselijk bleken er tegen de muur van het Spaans Toreken nog twee steenlagen bewaard van een herstelling of een aanbouw.

Nieuwste tijd

De heuvel rondom het Spaans Toreken bestaat uit een afwisseling van tuinlagen, opgebrachte pakketten en opgevulde kuilen. Het vondstmateriaal is duidelijk te plaatsen in de 19de eeuw en de vroegere 20ste eeuw. Tijdens het onderzoek werden vondsten aangetroffen in de twee aangelegde werkputten in teelaardepakketten. Het gaat hoofdzakelijk om bouwmateriaal dat vertegenwoordigd is in keramiek, glas, metaal en natuursteen en verder om vaatwerk dat bestaat uit aardewerk en uit glas. Andere vondsten zijn kleipijpen, een metalen gebruiksvoorwerp, dierlijk bot en steenkool. De teelaardepakketten liggen op een spoor dat geassocieerd kan worden met een verbouwing van een kelderraam. Ook hierin werd aardewerk aangetroffen en een ijzeren haak. uit het 3de vlak komt steengoed, aardewerk en bakstenen. Onder de teelaardepakketten zijn enkele opgebrachte pakketten aanwezig. De bovenste donker bruingrijs en puinrijk. De onderzijde ervan verloopt erg onregelmatig. De dikte loopt op tot ca. 25 cm. Het ligt in het oosten op een donkerbruin opgebracht pakket, dat eveneens puinrijk is. Een van de opgebrachte pakketten leverde veel vondsten op, waaronder aardewerk, Chinees porselein, pijpaarde, twee botfragmenten zijn van zoogdieren, glas, een ijzeren nagel, twee steenkoolfragmenten en bouwkeramiek. Het gaat duidelijk om huishoudelijk afval. De laag kan op basis van de vondsten in de 19de of de eerste helft van de 20ste eeuw gedateerd worden. De andere lagen kennen een soort gelijke vulling en vondstenensemble. Stratigrafisch gezien liggen er onder de opgebrachte pakketten en teelaardepakketten twee kuilen en twee muren.

In het zuidoosten werden er 2 kuilen aangetroffen. Een van deze kuilen leverde heel wat vondsten op zoals aardewerk, steengoed, faience en industrieel wit aardewerk. Verder werden uit de kuil een pijpensteel in pijpaarde en twee glasfragmenten gevonden. De vondsten tonen aan dat de kuil uit de nieuwste tijd stamt. Uit de andere kuil werd enkel aardewerk verzameld.