Bij bouwwerken op een klein perceel langs de Remparden kwam een muurmassief aan het licht dat deel uitmaakte van de historische stadsversterking. Het ging om een brede fundering in Doornikse kalksteen, waarvan de straatzijde bestond uit zorgvuldig afgewerkte natuurstenen blokken. In latere bouwfasen werd het massief plaatselijk aangevuld met baksteen. De muur stond haaks op de straat Remparden, waarvan het tracé vermoedelijk samenvalt met dat van de laatmiddeleeuwse stadsmuur.

Na onderzoek bleek het om een deel van de Oudenaardse stadsmuur te gaan, die op deze plek een halfcirkelvormige uitbouw had, zoals ook te zien is op historische kaarten. De resten werden opgekuist, digitaal ingemeten en vastgelegd in een 3D-model. Aangezien op deze locatie ondergrondse septische tanks zouden worden aangelegd en de resten daardoor grotendeels zouden verdwijnen, werd registratie van het muurmassief noodzakelijk geacht.