De archeologische resten die vastgesteld werden ter hoogte van het eerste vlak zijn hoofdzakelijk te plaatsen in de nieuwste tijd. Het gaat om paalsporen en muurresten. Het opgraven van dit vlak zal weinig kenniswinst opleveren.

Ter hoogte van het tweede archeologische niveau werden (perceels)greppels en (extractie)kuilen vastgesteld, waarvan een groot deel wellicht thuishoort in de late middeleeuwen. Daarmee is er een waardevolle archeologische vindplaats aanwezig. Het opgraven van dit archeologische niveau kan inzichten opleveren over de inrichting en het gebruik van de tuinzone en de materiële cultuur van de bewoners van de pand(en). De archeologische resten die op dit niveau werden vastgesteld, worden echter niet bedreigd door de geplande werken. Er blijft een buffer aanwezig van minstens ca. 30 cm tussen de verstoringsdiepte van de geplande werken en het aanvangsniveau van het relevante archeologische bodemarchief. Behoud in situ is mogelijk en is nodig omwille van het aantreffen van een waardevolle archeologische vindplaats. De oppervlakte van de waardevolle archeologische vindplaats die in situ bewaard blijft, bedraagt ca. 584 m2.