Algemeen

In het kader van de vernieuwing van de elektriciteitsvoorziening op het domein Hof Ter Doest werd een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd, bestaande uit een bureauonderzoek en een proefsleuvenonderzoek. In vier sleuven van in totaal 44 m²​werden negen aardkundige profielen en acht
archeologische sporen geregistreerd. Sleuf 3 leverde het enige deels bewaarde bodemprofiel op. De bodem bestaat onder enkele ophogingslagen uit een gelaagd geulprofiel, waarin een stabilisatiehorizont werd herkend. Dit is in overeenstemming met de gegevens op de landschapsreconstructiekaart: het projectgebied ligt in een zijtak van de Blankenbergse Geul. In de overige sleuven bleek het bodemarchief sterk verstoord, met diepe antropogene lagen ( 120 cm onder het maaiveld en dieper) met een hoge fractie bouwpuin, waaronder laatmiddeleeuwse bakstenen en recent beton. De kernzone van de nabijgelegen abdijsite van Ter Doest werd niet herkend en er zijn geen aanwijzingen ontdekt die wijzen op grachtstructuren binnen het projectgebied. De archeologische bewaring is matig tot slecht, met uitzondering van één goed bewaard bodemprofiel.

Late middeleeuwen tot nieuwe tijd

Twee greppels dateren mogelijk uit de late middeleeuwen of vroegmoderne tijd op basis van een beperkte hoeveelheid aardewerk. Opmerkelijk is een reeks bakstenen in groot formaat uit spoor 4, die wijst op een vroeg baksteengebruik (13e eeuw) in de omgeving.

Nieuwste Tijd

Zes antropogene lagen hadden uiteenlopende opvullingen van zand, klei, natuursteen en laatmiddeleeuws, maar ook recent puin. Het aardewerk en bouwmateriaal dateren voornamelijk uit de late middeleeuwen tot de recente periode. Ondanks deze vondsten is er geen samenhangende archeologische structuur of vindplaats herkend. De sporen wijzen vooral op niet nader te bepalen menselijke ingrepen, zoals graaf- en ophogingswerken.