Algemeen

Aan de Dosseweg te Tielt voerde BAAC Vlaanderen bvba een opgraving uit. Binnen het plangebied wil de opdrachtgever een verkaveling realiseren bestaande uit 13 loten. Het landschap situeert zich op een oostelijke uitloper van de cuesta van Tielt. Het plangebied is op een zwak hellende uitloper gelegen met een hoogte rond +30 m TAW. Ten zuiden van het plangebied situeert zich de Kapellebeek die als een uitloper van de Poekebeek wordt beschouwd. De archeologische resten werden over de volledige oppervlakte van het plangebied aangetroffen. Door de aanwezigheid van een Bw-horizont en de verbruining daarvan was er slechts een matige bewaring van de grondsporen, waardoor mogelijk de kleinere en meer ondiepe sporen niet meer zichtbaar waren. Het vondstmateriaal daarentegen kende wel een goede bewaring, doch sterk gefragmenteerd. Het aardewerk kon in drie perioden worden gedateerd: de late bronstijd tot ijzertijd, de Romeinse periode en de Karolingische periode. Voor alle bewoningsfasen binnen het plangebied lijken de resultaten goed te passen in de reeds gekende informatie over deze periodes binnen de omgeving van de site. Voor alle fasen is er gelijkaardige bewoning aanwezig op verschillende sites te Ruislede, Wingene, Tielt, Pittem
en Dentergem.

late bronstijd – ijzertijd

Er was een kleine nederzetting of tijdelijk erf in de overgangsperiode van de late bronstijd en vroege ijzertijd. Aan de hand van een cluster paalkuilen werd een gebouwplattegrond van het type Breda-beek geïdentificeerd (een kleinschalige drie-schepige constructie), als ook drie haardkuilen (ritueel of kookkuil) met secundair verbrand aardewerk en sporen van in-situ verbranding. Er waren in elk geval activiteiten in zowel het noordoosten van de site. Het vondstenmateriaal suggereert ook nog activiteit in de late ijzertijd.

Romeinse periode

Er zijn geen directe aanwijzingen voor een volwaardige Romeinse nederzetting. Waarschijnlijk was er een nabijgelegen Romeins erf waaruit materiaal in latere sporen terecht kwam. Een onbeschoeide waterput is vermoedelijk Romeins aan de hand van de vondsten (mogelijk in situ, mogelijk residueel). Verder zijn op de site nog een aanzienlijke hoeveel vondsten teruggevonden vooral bestaande uit reducerend gebakken kookpot- en bekerscherven (1ste tot 3de eeuw), natuursteen en dakpanfragmenten.

Karolingische periode

De meest intensieve bewoningsfase op de site dateert uit de Karolingische periode bestaande uit twee bijgebouwen, een palissade, twee waterputten en een drenkpoel voor vee. Er is geen hoofdgebouw aangesneden maar een erfindeling is herkenbaar. De plattegronden behoorden typologisch gezien tot het type Ia1 en type Id (volgens Deschepper).

14C dateringen dateren de plattegronden resp. tussen 870 en 1000 n.C. en tussen 770 en 890 n.C. De palissade wordt gedateerd tussen 770 en 890 n.C., de komvormige drenkpoel tussen 870 en 1000 n.C. en dendrochronologie dateert de waterputten met eikenhouten beschoeiing resp. na ca. 708-764 en 689-690 n.C.

Ongedateerde sporen

Tot slot zijn nog twee greppelstelsels en drie vierpalige bijgebouwen (spiekers), aangetroffen die niet konden worden gedateerd. Deze kunnen zowel behoren tot de ijzertijd, Romeinse periode als de vroege middeleeuwen.