In het kader van een omgevingsvergunningaanvraag voor de restauratie en ontsluiting van de 13de-eeuwse muur van de burcht van de hertogen van Brabant op de Keizersberg te Leuven werd op enkele plaatsen, waar grondverstorende ingrepen zouden plaatsgrijpen, vooraf een archeologisch onderzoek uitgevoerd. Hoewel deze ingrepen zowel qua oppervlakte als qua diepte beperkt waren, konden toch enkele interessante archeologische vaststellingen gedaan worden.

Late middeleeuwen

Zo werd een vrij goed zicht verkregen op de opbouw van de noordzijde van burchtmuur waar zich een parament van recht gekapte ijzerzandsteen- en kalkzandsteenblokken bevond. De binnenste vulling bestond eerder uit onregelmatige blokken ijzerzandsteen.

Nieuwe tijd

In twee werkputten werd op een interessant kalkmortelniveau gestoten. In werkput 4 bevond dit zich op slechts 50cm diepte en was dit kalkmortelpakket 15cm dik. Mogelijk kan dit gelinkt worden met de activiteit van kalkblussen of kan dit het eind 18de-eeuwse werkniveau van de bouw van de stenen graanmolen aangeven. In werkput 5 werd op een diepte van -1m een dunner kalkmortelniveau gevonden. In de laag erboven werd laatmiddeleeuws aardewerk aangetroffen. Dit kan er mogelijk op wijzen dat er toch nog laatmiddeleeuwse archeologische sporen, vanaf een diepte van ca.70cm, op deze locatie te vinden zijn.

In werkput 6 werd op een diepte van -35cm een licht afgeronde muur gevonden die opgebouwd was met een combinatie van ijzerzandsteenblokken en bakstenen. Mogelijk kan deze gezien worden als de fundering van de eind 18de-eeuwse ronde stenen graanmolen of als muur van de eveneens in deze periode daterende tuin in Engelse stijl.

Tot slot werden ook ten zuiden van de burchtmuur, op de lager gelegen helling, enkele archeologische waarnemingen gedaan, waaronder die van een in de burchtmuur ingewerkte geprofileerde afvoergoot, een toegangstrap, vermoedelijk met bijhorende bakstenen muur en een oude steunbeer. Dateringen voor deze structuren zijn niet gekend.

Dit beperkte archeologisch onderzoek had als voornaamste doel om alle grondverstorende ingrepen die nodig waren voor de ontsluiting van de burchtmuur vooraf archeologisch te registeren. Daarbij werd een vrij goed zicht verkregen op de opbouw van de noordzijde van de oorspronkelijke burchtmuur. Daarnaast kwamen enkele elementen aan het licht die toch doen vermoeden dat er zich op relatief geringe diepte – vanaf ca.-70cm - toch nog restanten (lagen, structuren en grondsporen) van de laatmiddeleeuwse burcht in de ondergrond bewaard kunnen zitten.