Binnen het onderzoeksgebied werden archeologische resten aangetroffen uit verschillende perioden, met een duidelijke nadruk op de Romeinse tijd. De ijzertijd is slechts beperkt vertegenwoordigd door één spoor met een grote hoeveelheid handgevormd aardewerk, wat wijst op een beperkte en mogelijk kortstondige aanwezigheid. De Romeinse periode vormt daarentegen de kern van de site en wordt gekenmerkt door talrijke sporen, waaronder paalkuilen, kuilen, grachten en waterputten, evenals meerdere structuren die als boerderijen kunnen worden geïnterpreteerd. Het vondstenmateriaal uit deze periode is typisch Romeins en bevestigt een landelijke, agrarische bewoning, vermoedelijk in de 1ste eeuw n.Chr. Sporen en vondsten uit de middeleeuwen en postmiddeleeuwen zijn schaars en bestaan hoofdzakelijk uit grachten, wegtracés en verspreid aardewerk, wat eerder wijst op landgebruik en infrastructuur dan op intensieve bewoning. Recente sporen uit de 19de tot 21ste eeuw hebben voornamelijk een verstorend karakter en zijn van beperkte archeologische waarde. Samen tonen de resultaten aan dat het onderzoeksgebied een hoog archeologisch potentieel bezit, vooral voor de Romeinse periode.