Inventaris

Brugsevaart 38 (Nieuwpoort)
Gelegen aan het kanaal Nieuwpoort-Plassendale ten noordoosten van de stad. Opgericht in 1899. Na faillissement in 1911, verkocht en door nieuwe eigenaars uitgebreid. Steenbakkerij gekenmerkt door grote bedrijvigheid tijdens de wederopbouw van de jaren 1920 (507 arbeiders in 1924). Verschillende buitenovens onder meer te Wulpen nabij hoeve zogenaamd "Allaertshuizen".

Hemmestraat (Nieuwpoort)
Tijdens de late 19de eeuw werd in Ramskapelle, langs de uit 1868 daterende spoorlijn Nieuwpoort-Diksmuide, een eenvoudig stationnetje opgetrokken. Het behoorde tot een typegebouw dat de Belgische spoorwegen omstreeks 1890 invoerden.

Koolhofstraat 7 (Nieuwpoort)
Hoeve met losse bestanddelen. Behouden boerenhuis op terp ten noorden van neerhof met rechthoekige vaalt waarrond dwarsschuur en stallen; terp oorspronkelijk omwald confer sporen van bakstenen brug tussen neer- en opperhof; moestuin voor woonhuis.

Langestraat 83-89 (Nieuwpoort)
Oorspronkelijk schepenhuis, later stadhuis tot voor 1914 (nummer 89); te samen met aanhorigheden van respectievelijk enkelhuis (nummer 87) en poortgebouw (nummer 85, 83), naar ontwerp van architect J. Viérin van 1924. Nummer 89 Bakstenen hoekgebouw van twee bouwlagen met verhoogde begane grond op gemarkeerde sokkel van vermoedelijk deels gerecupereerde zandsteen; getraliede rechthoekige kelderopeningen. Schilddak met centrale achtkantige dakruiter onder ingesnoerde spitsbekroning.

Pieter Deswartelaan (Nieuwpoort)
De sifon van de Kruisvaart is een waterbouwkundige constructie gebouwd in 1859 en aangepast omstreeks 1884, waarin met behulp van een hevel een waterdoorgang kan worden verzekerd onder een kanaal en waarbij de waterhuishouding in twee aparte waternetten, enerzijds voor de scheepvaart en anderzijds voor het polderbeheer, kan worden georganiseerd.

Pieter Deswartelaan (Nieuwpoort)
Het sas van Dierendonck is een waterbouwkundige constructie gebouwd omstreeks 1867 waarin een schutsluis en een uitwateringssluis worden gecombineerd en waarbij de waterhuishouding in twee aparte waternetten, enerzijds voor de scheepvaart en anderzijds voor het polderbeheer, kan worden georganiseerd.

Ramskapellestraat 61A (Nieuwpoort)
Het orgel dat samen met de kerk werd vernield in 1914 was een werk van Petrus Albertus Loncke uit Hoogstade. Het dateerde mogelijk van kort na de bouw van de nieuwe kerk in 1863-64. Het was in het begin van de 20ste eeuw (na 1905?) hersteld door Frederik Loncke uit Esen. Het huidig orgel is van Frans Vos (Zichem), uit 1925. Sedert 1990 in gedemonteerde toestand bewaard.

Schoolstraat 48 (Nieuwpoort)
Nog bewaard poedermagazijn uit de periode 1818- 1822, als laatste overblijfsel van de grondige verbouwingen ter aanpassing van het stelsel der stadsversterkingen tijdens het Hollands bewind. Gelegen ten westen van de ruïne van de voormalige Sint-Laurentiuskerk. Deels omringend grasveld met muren aan straatzijde. Versterkt gebouw van baksteen bestaande uit twee gekoppelde overwelfde ruimten van één beuk onder deels met gras begroeide zadeldaken. Op straat uitziende puntgevels afgewerkt met muurvlechtingen.

Sint-Jorisplein 37 (Nieuwpoort)
Het huidig orgel is van Jos. Loncke en Zonen uit 1970. Uitbreiding met tweede klavier door Philippe Busschaert in circa 1988.

Sluizen (Nieuwpoort)
Sluizencomplex uit 1876-78, aangelegd ter hoogte van Nieuwpoort-Stad. Na de Eerste Wereldoorlog, oprichting in de nabijheid van het sluizencomplex van een reeks gedenktekens ter nagedachtenis van de gesneuvelden en de rol van militaire eenheden of personen.