Inventaris

Parijsstraat 72B (Leuven)
Recentelijk samengevoegde panden: het voormalig jezuïetenklooster uit 1913 naar ontwerp van Th. Van Dormael en een herenwoning in empirestijl uit het eerste kwart van de 19de eeuw.

Parkstraat 2, 2A (Leuven)
Hoekhuis bestaande uit twee intern bij elkaar aansluitende bouwvolumes, waarvan het oudste gelegen is aan de Naamsestraat, met een verankerde gevel van twee bouwlagen en vijf traveeën en een zijgevel met vensters onder een steil zadeldak.

Pastoor Legrandstraat (Leuven)
Rond 1797, bij de sluiting van de kloosters door het Frans Bewind, kon de parochie Wilsele een orgel (vermoedelijk uit midden 18de eeuw aankopen van het gesupprimeerde klooster der oratorianen in Leuven. In 1817 werd in de orgelkast een zo goed als nieuw instrument gebouwd door de gebroeders Smets (Brussel). Het instrument is licht gewijzigd en thans buiten gebruik.

Pater Damiaanplein 10 (Leuven)
Imposante herenwoning in neoclassicistische stijl, die vermoedelijk in het eerste kwart van de 19de eeuw werd opgetrokken.

Pater Damiaanplein 6, 15 (Leuven)
Omstreeks 1800 opgetrokken breedhuizen met ontpleisterde lijstgevels in eenvoudige classicistische stijl.

Predikherenstraat 13-15 (Leuven)
Geheel van twee als gespiegelde enkelhuizen opgevatte breedhuizen van drie traveeën en drie verkleinende bouwlagen onder een doorlopend pannen zadeldak, met vermoedelijk 18de-eeuwse kernen en classicistische lijstgevels uit 1838.

Ravenstraat 15 (Leuven)
Twee bouwlagen hoge hoekbebouwing met de Arendstraat die in kern opklimt tot de 18de zo niet begin 19de eeuw.

Ravenstraat 30-34, 38 (Leuven)
Twee en twee en een halve bouwlagen hoge, eenvoudige rijbebouwing met vernieuwde kroonlijsten.

Ravenstraat 4-8 (Leuven)
Kleine arbeidershuisjes die voorheen deel uitmaakten van een groter geheel en die naar hun huidig uitzicht minstens opklimmen tot het tweede kwart van de 19de eeuw.

Redingenstraat 1-3, 13-15 (Leuven)
Tot de basisbebouwing behorende panden, met mogelijk tot de 17de eeuw opklimmende kernen die in de loop van de 19de- en 20ste eeuw aangepast werden, en vermoedelijk deel uitmaakten van de zogenaamde godshuizen van Sint-Antonius.