Inventaris

Dorpsplein 5 (Tervuren)
Gevelsteen van voormalige herberg van 1759, ingewerkt in gebouw van circa 1965.

Kasteelstraat 1-2, Warande 2-3, 5 (Tervuren)
Hoefijzervormig stallen- en bediendecomplex met ten zuiden oranjerie, opgetrokken halverwege de 18de eeuw, later omgevormd tot Panquinkazerne.

Kasteelstraat 7 (Tervuren)
Burgerhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder mansardedak met twee dakvensters, op de deurimposten gedateerd 1775.

Markt 4 (Tervuren)
Herenhuis volgens de literatuur in 1753 heropgebouwd, de gevel werd omstreeks 1890 in neoclassicistische stijl aangepast.

Merenstraat 5-7 (Tervuren)
Beeldbepalend burgerhuis bij het begin van de Merenstraat, door jaarankers "1751" gedateerd. De splitsing in twee wooneenheden, vermoedelijk samen met de aanpassing van de voorgevel in neoclassicistische stijl, werd in 1923-24 opgetekend in het kadaster, gelijktijdig met de sloop van een aantal achterin gelegen bijgebouwen.

Paardenmarktstraat 1, Vander Achterstraat 31 (Tervuren)
Ensemble van gebouwen bestaande uit een oorspronkelijk gasthuisgedeelte op de hoek van de Paardenmarktstraat en de Vander Achterstraat en latere schoolgebouwen ten noordwesten ervan, uitgevend op de Vander Achterstraat en de Oud Gasthuisstraat. Het oorspronkelijke gasthuisgedeelte is een L-vormig complex bestaande uit een 18de-eeuws hoekpand en een haaks aansluitende vleugel langs de Vander Achterstraat, die kadastraal werd ingetekend in 1840. De klassenvleugel ten noordwesten ervan werd kadastraal geregistreerd in 1903 met een uitbreiding in 1918.

Peperstraat 72 (Tervuren)
Voortgaande op het jaartal 1762 op de deurimposten zou deze woning in kern opklimmen tot de 18e eeuw.

Stationsstraat 49 (Tervuren)
Gesloten hoeve met huidige uitzicht uit de 18de eeuw maar waarvan een aantal onderdelen met 17de-eeuwse kern, is gelegen te midden van glooiende weiden.

Waalse baan 2 (Tervuren)
Watermolen van het bovenslagtype van 1755, in oorsprong eigendom van de abdij van Park in Heverlee.

Warande (Tervuren)
Het park van Tervuren groeide uit een domein van de hertogen van Brabant, dat hier sinds de 13de eeuw werd uitgebouwd, midden 18de eeuw zijn huidige uitzicht kreeg en dat in de 19de eeuw tot een koninklijk domein werd omgevormd. Koning Leopold II drukte er zijn stempel op door de bouw van het Koloniënpaleis en het voormalige Kongomuseum (nu Afrikamuseum) en door de aanleg van de Tervurenlaan en tramlijn die beiden een goede verbinding vanuit Brussel naar zijn persoonlijk domein moesten verzekeren. De band met het koloniale verleden van België is er nooit veraf. Hoewel verschillende landschapsarchitecten aan het park van Tervuren werkten, vormt het toch een samenhangend en aantrekkelijk geheel. Het huidige park draagt nog altijd in grote mate de stempel van 18de-eeuwse (her)aanleg en 19de-eeuwse toevoegingen. Blikvangers zijn de in cascade liggende vijvers te midden een wijds tapis-vert, het sterrenbos en de Franse tuin bij het Afrikamuseum.