Inventaris

Sint-Jacobsplein 3-4, 5 (Leuven)
Geheel van drie neoclassicistische burgerhuizen, opgetrokken in 1888 als enkelhuizen van twee traveeën en twee bouwlagen onder een leien mansardedak met dakkapellen.

Sint-Jacobsplein 6 (Leuven)
Monumentaal complex - elf traveeën en drie verkleinende bouwlagen onder een pseudo-mansardedak - dat ontstond in drie fases.

Sint-Jacobsplein 8 (Leuven)
Neoclassicistisch ensemble dat gevormd wordt door een monumentale herenwoning aan het Sint-Jacobsplein, een éénlaags bijgebouw, een koetspoort en een tuinmuur aan de Biezenstraat, en tot garage omgevormde stallingen.

Sint-Michielsstraat 2-6 (Leuven)
Voormalig jezuïetencollege, grosso modo I-vormig complex dat bestaat uit een langgerekte straatvleugel, een dwarsvleugel en een haaks daarop ingeplant volume met twee halfcirkelvormige aula's.

Sluisstraat 9 (Leuven)
Ruim burgerhuis met dubbelhuisopstand, drie in hoogte verjongende bouwlagen en vier traveeën onder een leien zadeldak, volgens archiefgegevens opgetrokken kort vóór 1840.

Stationsstraat 2-4 (Leuven)
Het station van Wijgmaal werd volgens het kadaster en de literatuur gebouwd in 1888 in opdracht van de Remyfabriek, volgens het gangbare stationstype van dat moment. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek. In 1896 werd volgens onderzoek van E. Willekens het gebouw uitgebreid met een postkantoor.

Tervuursesteenweg 82 (Leuven)
Het burgerhuis met neo-Vlaamserenaissance-inslag, werd kadastraal geregistreerd in 1896 en opgetrokken in opdracht van Lodewijk Van Overbeek–Perdieus, landbouwer te Heverlee. Tegelijkertijd werd achterliggend op het perceel parallel aan de woning een schuur gebouwd.

Tervuursesteenweg 97A (Leuven)
De dorpswoning met aangebouwde schuur behoort tot de laatste bewaarde laagbouw aan de Tervuursesteenweg, en is representatief voor de oorspronkelijke landelijke bebouwing die deze steenweg kenmerkte aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. De schuur werd in 1944 tot noodkerk aangepast voor de pas opgerichte parochie van Het Onbevlekt Hart van Maria, vóór de bouw van de gelijknamige parochiekerk die eveneens aan de Tervuursesteenweg is gelegen. De spitsboogvensters met ramen met houten roedeverdeling in de voorgevel vormen nog een getuige van deze historische functie.

Tervuursestraat 56 (Leuven)
Het kloostercomplex, gelegen op een vrij smal, schuin georiënteerd perceel aan de Tervuursestraat, wordt getypeerd door een ongebruikelijke schikking van de verschillende volumes rond meerdere binnenplaatsen.

Tervuursestraat 65, 88-93, 147 (Leuven)
Breedhuizen die opgetrokken werden tussen 1897 en 1903.