Inventaris

Sint-Quintinusstraat 4-6 (Sint-Truiden)
Zuidwestelijke vleugel van een voormalige semi-gesloten hoeve waarvan stalling en schuur verdwenen zijn, gelegen naast het kerkhof en de kerk, en daterend uit de 18de eeuw.

Sluisberg (Sint-Truiden)
Merkwaardig, alleenstaand gebouw, waarvan de oorspronkelijke functie niet kon achterhaald worden; gelegen naast de thans overdekte Cicindria. Uit de tweede helft van de 17de eeuw - eerste helft van de 18de eeuw.

Speelhoflaan 5 (Sint-Truiden)
Met de bouw werd begonnen in 1585 onder het abbatiaat van Christoffel de Blocquerie. Het goed bleef eigendom van de abdij tot de Franse bezetting.

Speelhoflaan 5 (Sint-Truiden)
Openbaar stedelijk domein van circa 11 ha, uit de tweede helft van de 18de en de eerste helft van de 19de eeuw; voormalig speelhof van de abten van de Sint-Trudo abdij, met neerhof opperhofstructuur. Omgracht goed met park in eenvoudige landschappelijke stijl, voormalige moestuin, lustbos, toegangsdreef en restanten van boom­gaarden bij het voormalig kasteel met neerhof.

Stapelstraat 22 (Sint-Truiden)
Drie rijhuizen, die thans deel uitmaken van het grootwarenhuis.

Stapelstraat 25 (Sint-Truiden)
In 1788 verliest het hospitaal zijn functie, en in 1910 wordt het complex, op de kapel na, afgebroken. Enkele jaren later wordt de kapel als postkantoor in gebruik genomen, en worden de postgebouwen toegevoegd.

Stapelstraat 29 (Sint-Truiden)
Neoromaanse kruisbasiliek, aanleunend bij de vroeg-renaissancetoren, gelegen tussen het Sint-Maartenplein ten zuiden, de Breendonkstraat ten noorden en de Stapelstraat ten westen.

Stapelstraat 6 (Sint-Truiden)
Huis van vijf traveeën en twee en een halve bouwlaag onder gebogen zadeldak (nok evenwijdig aan straat), met kern uit de 17de eeuw.

Stapelstraat 70 (Sint-Truiden)
Gerestaureerd huis in Maasstijl, vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (kunstleien) met afgewolfde dakkapel, gedateerd op de deurlatei: 1650 / 1947.

Stenaartberg (Sint-Truiden)
Voormalig klooster, gesticht in 1396. Van het oorspronkelijke complex blijft alleen een L-vormige vleugel over uit de tweede helft van de 18de eeuw, opgetrokken in classicistische stijl.