Inventaris

Wielendaalstraat 51 (Brakel)
Voormalige hoeve met losse bestanddelen, volgens historisch kaartmateriaal teruggaand op hoeve met U-vormige aanleg en minstens tot de 17de eeuw opklimmend; huidig uitzicht resultaat van verbouwing en verkleining in 1933. Ommuurd en met ijzeren hek aan hekpijlers afgesloten erf. L-vormig, deels gewit boerenburgerhuis van twee bouwlagen onder snijdende zadel- en halve schilddaken.

Wielendaalstraat 54-60 (Brakel)
Samenstel van arbeiderswoningen met enkelhuisopstand uit het eerste kwart van de 20ste eeuw, deels volgens spiegelbeeldschema; twee bouwlagen en twee traveeën onder doorlopend zadeldak. Nummer 58 met vernieuwd parement en verbouwde pui.

Wielendaalstraat 62 (Brakel)
Villa, in 1954 gebouwd naar ontwerp van architect L. De Pessemier op plaats van oudere hoeve met losse bestanddelen. Markant volume met hoge puntgevels met houten bebording in geveltoppen; links afgeschuinde hoeknis met Onze-Lieve-Vrouwebeeldje. Ten oosten, achter woonhuis voormalig ouder bedrijfsgebouw.

Wijnstraat 19 (Brakel)
Aan de straat palend semigesloten complex met U-vormige aanleg, teruggaand op oudere hoeve met losse bestanddelen. Naar de straat geopend zacht hellend erf met centraal de mestvaalt, deels omgeven door verankerde gewitte bakstenen gebouwen. Boerenwoning van zeven traveeën onder zadeldak, in kern minstens opklimmend tot het derde kwart van de 19de eeuw.

Wolfskerke 10 (Brakel)
In 1663-1664 en in 1755-56 grotendeels vernieuwd semigesloten hoevecomplex met bakstenen hoevegebouwen onder rode pannen zadeldaken en met gewitte straatgevels. Toegangspoort opgenomen in zuidvleugel aan straatzijde tussen stallen en boerenwoning. Langgerekte deels gekasseide rechthoekige binnenplaats met gekasseide brede doorgang op de noordwesthoek naar het achterliggende grootste bedrijfsgebouw. Eenvoudig rechthoekig bakstenen kapelletje gebouwd in 1953.

Wolfskerke 12 (Brakel)
Bak- en hardstenen kasteeltje in eclectische stijl met elementen ontleend aan de Engelse neogotiek. Twee bouwlagen op hoog souterrain en onder snijdende pannen zadeldaken tussen aandaken, gebouwd in 1893 door senator Adèle Mulle de Terschueren als woning bij zijn jaars voordien uitgebreide hoeve. Kleine vierkante conciërgewoning van 1893, met gevel palend aan de straat. IJzeren toegangshek aan vierkante bakstenen hekpijlers met uitspringende lijsten van decoratieve grijze bakstenen. IJskelder van 1893 ten noordoosten.

Wolfskerke 25 (Brakel)
Huidige hoevegebouwen met U-vormige aanleg uit begin en eind 19de eeuw, teruggaand op een oudere gesloten hoeve. Bakstenen hekpijlers aan de erftoegang tegenover de poort met doorrit in het lange bedrijfsgebouw met stallen; rechthoekige binnenplaats geopend naar het zuidoosten en met brede gekasseide strook voor de stallen.

Brasschaat (Brasschaat), Kalmthout (Kalmthout), Kapellen (Kapellen), Stabroek (Stabroek)
Het gebied is gelegen op een helling die de overgang vormt van de laaggelegen Scheldepolders naar de hoger gelegen Kempen en vertoont dus kenmerken van beide gebieden. Het westen wordt gedomineerd door landbouwgronden. Centraal wordt het gebied ingenomen door een sterk bebost landschap dat in het oosten begrensd wordt door het militaire Kamp van Brasschaat en het heidegebied van het Klein Schietveld. De talrijke waardevolle kasteelparken zijn veelal gesitueerd langs de grote(re) wegen. In het noorden van dit gebied komen relicten van de militaire verdedigingsgordel rond Antwerpen voor, die werd uitgebouwd door Belgen (voor beide wereldoorlogen) en Duitsers (tijdens de Eerste Wereldoorlog). Deze verdedigingslinies werden dwars door het bestaande landschap aangelegd en vormen een duidelijk herkenbare lineaire structuur die het hele gebied van west naar oost doorkruist.

Brasschaat (Brasschaat), Schoten (Schoten)
Het Peerdsbos werd voor het eerst vermeld in 1434 en maakte toen deel uit van het veel grotere domein 'Bremdonk'. In de 18de en 19de eeuw bestaat het gebied uit een complex van bos, weilanden, akkers en heide. Eind 19de begin 20ste eeuw is de bebossing sterk toegenomen. In het gebied liggen enkele hoeves. Het Kasteel van Brasschaat gaat ook terug op een hoeve, in de 18de eeuw verbouwd tot hof van plaisence en in 1872 gesloopt en vervangen door een groots kasteel en later nog omgeven door een park met bosaanplantingen, dreven, grasvelden en een vijver.

Brasschaat (Brasschaat), Brecht (Brecht), Loenhout, Wuustwezel (Wuustwezel)
Het Groot Schietveld is ontstaan als gevolg van de evolutie van artillerie. In eerste instantie werd het Klein Schietveld opgericht als een legerkamp in 1820, dit gebied werd systematisch vergroot tot het in 1859 ca. 415ha besloeg en 4km diep was. Het vliegveld dateert van 1911. Omdat de kanonnen veel verder dan 4 kilometer konden schieten, was er behoefte aan een groter schietterrein waarvoor vanaf 1888 opnieuw gronden werden aangekocht zodat het in 1894 ca. 1170ha besloeg en ca. 10km lang was. Het gebied bestaat momenteel voornamelijk uit een open heidegebied met vennen en sporen van turfwinning, verschillende bossen, grasland met historisch gebruik als graas- en hooiweide en een tweetal parkdomeinen.