Inventaris

Heilderveld (Dilsen-Stokkem)
De stenen windmolen De Wachter, die werd gebruikt om koren te malen, heeft vier zolders en is gebouwd op een aarden ophoging. De molen is gelegen aan het Heilderveld te Dilsen. De molen staat er in een nog onbebouwde vlakte in de nabijheid van het kasteelpark. De drie-eenheid kerk, kasteel en molen, destijds een vertrouwd beeld in vele dorpen, is hier nog intact bewaard.

Hoogbaan (Dilsen-Stokkem)
Kleine, rechthoekige kapel onder zadeldak (mechanische pannen), uit eind 19de-begin 20ste eeuw. Zij vervangt een hier gelegen kapel, die in 1790, in een treffen tussen de Fransen en de Pruisen werd verwoest.

Hoogbaan 154 (Dilsen-Stokkem)
Dorpswoning uit eind 19de-begin 20ste eeuw. Alleenstaand dubbelhuis van drie traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak.

Hoogbaan 175 (Dilsen-Stokkem)
Langgestrekte hoeve met ordonnantie: woonhuis–stal–dwarsschuur. Het dienstgedeelte dateert uit het vierde kwart van de 19de eeuw, het woonhuis werd herbouwd begin 20ste eeuw.

Hoogbaan 183 (Dilsen-Stokkem)
Hoeve uit het vierde kwart van de 19de eeuw, waarvan alleen de straatvleugel met inrijpoort en woonhuis bewaard bleef.

Hoogbaan 205, Molenweg 66 (Dilsen-Stokkem)
Hoeve met losstaande bestanddelen uit eind 19de-begin 20ste eeuw. Gerestaureerd met aanpassing van de dienstgebouwen.

Kanaalstraat (Dilsen-Stokkem)
Oeverbunker opgetrokken in het interbellum op de westelijke oever van de Zuid-Willemsvaart en deel uitmakend van de Grensstelling of Vooruitgeschoven stelling die een invasie vanuit Duitsland moest tegenhouden.

Kanaalstraat 11-12 (Dilsen-Stokkem)
Alleenstaand burgerhuis uit het midden van de 19de eeuw, gebouwd op de plaats van een oudere hoeve.

Kantonsweg 214 (Dilsen-Stokkem)
De vestiging dateert uit de eerste helft van de 19de eeuw, en is de meest westelijke nederzetting uit deze periode.

Kantonsweg 8, 8A, 14, 14A-D (Dilsen-Stokkem)
De hoeve was de zetel van het laathof van de nieuwe nederzetting in het Holt van Lede, Holthuizen, later Houthuyzen en Houtissen. In 1578 was de hoeve eigendom van Dionysius van den Eertwech, burgemeester van Maaseik, en in deze periode werd ze door brand verwoest en werd de naam veranderd in De Licht. Op de Ferrariskaart (1771-77) staat de hoeve aangeduid als een ruime, semigesloten hoeve. Van de oorspronkelijke gebouwen resteren nu een L-vormige vleugel met het woonhuis van vijf traveeën en een bouwlagen, met jaartal 1685 door middel van muurankers, en een haakse vleugel met inrijpoort en stallen aan de straatzijde.