Inventaris

Aardeken, Bleekmeersstraat, Nijverheidstraat, Snepstraat (Lokeren)
Het gebied Buylaers - Verloren Bos, respectievelijk een alluviaal landschap en een stuifzandlandschap zijn twee elementen die het rivierlandschap van de Durme typeren. Het deelgebied Verloren Bos omvat het omstreeks 1899-1900 gebouwde eclectische kasteel Verloren Bos met park.

Lommel (Lommel)
Midden 19de eeuw werden grootschalige vloeiweiden aangelegd om de onvruchtbare heidegebieden in de Limburgse en Antwerpse Kempen landbouwkundig te valoriseren. De realisatie van deze projecten was mogelijk dankzij de sedert 1825 in gebruik genomen Zuid-Willemsvaart en het Kempens kanaal van Bocholt tot Herentals. In Lommel ontstonden vier irrigatiezones. Drie blokken liggen binnen de perimeter van dit gebied, met name de wateringen van Lommel-Kolonie, Jozef Keelhoff en Hondsbos. De vloeiweiden van Lommel-Kolonie, tegenwoordig 'De Watering' genoemd, werden aangelegd door de Belgische staat in 1848, tussen het kanaal Bocholt-Herentals en de Nederlandse grens, in het noordoosten van de gemeente Lommel. Deze watering was vanaf haar ontstaan onafscheidelijk verbonden met de Rijkskolonie van Lommel-Kolonie.

Lommel (Lommel), Neerpelt (Pelt)
Het Hageven is gelegen aan de Dommel. Langs de Dommel komen er veenformaties voor, overwegend begroeid met rietvelden. Ten oosten van de Dommel komen overwegend kleinschalige vochtige weidepercelen voor. In oostelijke richting gaan deze geleidelijk over in een meer open akkerbouwgebied op plaggenbodems. De riet-, vijver- en vennenzone ten westen van de Dommel sluit zeer nauw aan bij het heidelandschap met landduinen en deflatiekommen met soms stagnerend water. Om de zandgronden te verbeteren werd rond 1850 een irrigatiesysteem aangelegd in de omgeving van de Bergeikse dijk waarvan nog relicten zichtbaar.

Londerzeel, Malderen (Londerzeel)
Het kasteel Groenhof ligt ten noorden van de dorpskern van Malderen. Het is een voorbeeld van hoe een hoeve (eertijds een feodaal goed) tot een kasteel met landschappelijk park uitgroeide. Groenhoven vormde een geheel bestaande uit een hof, het latere kasteel, en twee andere hoven waaronder het Hof ten Broek en de eveneens langs de Molenbeek gelegen Herbodinnemolen. Het landschap in de onmiddellijke omgeving van het kasteel Groenhof en de Molenbeek is nog gaaf met nog heel wat perceelsrandbegroeiing.

Brusselstraat, Kasteelstraat, Kerkstraat, Tiensesteenweg (Lubbeek)
De dorpskern van Binkom is gelegen op een zuidelijk georiënteerde helling die de vallei van de Spelthofbeek domineert en omvat onder meer de Sint-Jan-de-Doperkerk, de pastorie, een dorpswoning, een café, een kosters- en fruittelerswoning, een 1785 gedateerd boerenhuis, een herberg en hoevecomplex. Rondom de kerk en dorpsbebouwing liggen open percelen akkerland en weiland die afhellen naar de Spelthofbeek.

Gellenberg 93-97, 93A (Lubbeek)
Langgerekt, tweelaags 18de-eeuws landhuis met opeenvolgende uitbreidingen circa 1850, 1907, 1911 en 1930, diverse bakstenen bijgebouwen uit de 18de eeuw en later, gelegen in een domein met interessante bomencollectie, struikenmassieven en tuinfolly dat begin 19de eeuw in vroeg-landschappelijke stijl werd heraangelegd.

Etikhove, Maarke-Kerkem (Maarkedal), Oudenaarde (Oudenaarde)
In de vallei van de Maarkebeek is de meanderende beek dikwijls vergezeld van beekbegeleidende vegetatie en watermolens, zoals de Ladeuzemolen. Ten noorden van de beek ligt een steile helling met taluds en perceelsrandbegroeiing. Op de top van de heuvel ligt de kouter als open akkerlandgebied met verschillende holle wegen. De kapel van Kerselare gaat terug tot de 15de eeuw en is een bekend bedevaartsoord met de ommegang van O.-L.- Vrouw van Zeven Weeën. Op de zuidflank van de Kapelleberg staat de bedevaartskapel van Sint-Vincentius. Boven op de Edelareberg ligt het voormalige Kezelfort gebouwd onder het Hollands Bewind als gedetacheerd werk van de vesting Oudenaarde. Op de helling tussen de Kapellekouter en de Maarkebeek staan verschillende indrukwekkende gesloten hoeven uit de 18de eeuw.

Etikhove, Maarke-Kerkem, Nukerke (Maarkedal)
‘De Heuvel van Bossenare’ bevindt zich ten oosten van Etikhove en ten noordwesten van het gehucht Kerkem, centraal in de Vlaamse Ardennen. De vallei van de Nederaalbeek is te herkennen aan de natte graslanden met knotbomen, enkele kleine percelen bos en beekbegeleidende vegetatie. Er komen ook enkele akkers in voor. Het betreft hier een asymmetrische vallei, typerend voor de Vlaamse Ardennen, waarvan de oostelijke dalwand steiler is dan de andere. Ten oosten van de vallei, net erbuiten en aan de rand van de Bossenarekouter, komen enkele grote hoeven voor. De Bossenarekouter, met molen op de top, is een open gebied. De noordelijke en oostelijke flanken van de Bossenareheuvel zijn grotendeels in gebruik als akkerland en bieden een vrij zicht op de noordelijk gelegen vallei van de Maarkebeek en de oostelijk gelegen vallei van de Pauwelsbeek.

Mechelen-aan-de-Maas (Maasmechelen)
Initieel was de strook Lieben bedoeld voor de aanleg van een kanaal tussen Maasmechelen en Genk, maar dit plan werd nooit gerealiseerd waarna het gebied in de tweede helft van de 19de eeuw werd bebost met naaldbos. De zuidelijke bosgrens van de strook is gemarkeerd door een ondiepe gracht en het talud is beplant met hakhout van wintereik.

Oude Baan (Maasmechelen)
Met het toponiem Halfbunders wordt een relict aangeduid van de 19de-eeuwse heideontginning. Het rechthoekig ontginningsblok ligt geënt op de Oude Baan en wordt in twee gedeeld door de deels onverharde Bundersweg.