Inventaris

Westmalle (Malle)
Het kasteel met kasteelpark en aanpalende landerijen, waardevolle bossen en oude dreven vormen samen met de Sint-Martinuskerk en de verbindingsdreef tussen kasteel en kerk een landschap met een landelijk en uitzonderlijk historisch karakter. De oorsprong van het kasteel van Westmalle gaat terug tot de 12de eeuw. De laatste grote aanpassingen gebeurden in de 19de eeuw. Opmerkelijk en zeldzaam is het 19de eeuwse cirkelvormige dienstgebouw. Ten westen van het kasteel bevindt er zich een gaaf bewaarde ijskelder. De esthetische- en belevingswaarde van het geheel is zeer hoog.

Heffen, Mechelen, Walem (Mechelen), Rumst (Rumst), Heindonk (Willebroek)
Het Zennegat - Battenbroek is een rivierenlandschap, gekenmerkt door de samenvloeiing van de Dijle, Nete en Zenne. De begroeiing is zeer gevarieerd met onder andere hooi- en graasweiden doorkruist met grachtjes, bomenrijen, broekbossen en loofbossen. Het gebied bevat eveneens afgesneden en verlande meanders. Het landschapsbeeld wordt hoofdzakelijk bepaald door de kleinschaligheid en de afwisseling in structuur met talrijke kleine landschapselementen, de kasteelparken en de oude dijken.

Hombeek, Mechelen (Mechelen), Zemst (Zemst)
Dit gebied strekt zich uit ten noorden van Zemst tot in de nabijheid van Hombeek. Het gebied wordt gekenmerkt door de Zennevallei met haar beemden ten noorden en het centraal gelegen, in oorsprong 14de-eeuws, waterslot van Relegem met omringend domein. Na de rechttrekking van de Zenne aan het eind van de 19de eeuw kreeg het landschap een meer open karakter met graslanden, enkele verspreide bosje en bomengroepen en bomenrijen die vaak het patroon van het uitgebreid grachtenstelsel volgen. Het patroon van de oorspronkelijke meanders komt overeen met de huidige provinciegrens tussen Vlaams-Brabant en Antwerpen. Ten zuidoosten van de waardevolle OLV in’ Hammeke-kapel splitst de afleiding van de Zenne zich af als ontdubbeling van de oorspronkelijke bedding.

Meise (Meise), Brussegem, Hamme (Merchtem), Wemmel (Wemmel)
Dit gebied ligt ten westen van Meise en sluit aan bij de Nationale Plantentuin van Meise. Het gaat om een ongerept abdijdomein van de Norbertijnen van Grimbergen, dat op een unieke manier qua structuur, omvang en functie bewaard is gebleven rond zijn drie polen, de kapel van Amelgem en de twee hoeves. Het gebied van Amelgem tot Ossel heeft een nog grotendeels ongerept landelijk karakter met contrasten tussen open kouters en diep ingesneden colluviale dalen van de Hammervonnisbeek en de Molenbeek. Ook het kasteel van Ossel en het Hagenkasteel liggen in dit gebied.

Wolvertem (Meise)
Dit gebied ligt ten noorden van Wolvertem en ten westen van de expresweg A12 Brussel-Antwerpen. Belangrijke bestanddelen van dit gebied zijn de kapel van O.L.Vrouw-der-Kranken, het neo-classisistische kasteel en herenhoeve van Impde met landgoederen en een uitgestrekt beemdenlandschap ten zuiden van het kasteel van Impde.

Asselkouter, Houtenmolenwegel, Munteplein, Ruspoel, Torrekensstraat, Zink (Merelbeke-Melle)
Het bescheiden dorpscentrum van Munte, met het Munteplein en de Sint-Bonifatiuskerk als kern­, valt op door het vrijwel onverstoord gebleven landelijk uitzicht en zijn bijzonder aan­trek­ke­lijk karakter.

Merksplas (Merksplas), Turnhout (Turnhout)
Het Turnhouts vennengebied vertegenwoordigt een mooi voorbeeld van een voor de Noorderkempen typisch compartimentenlandschap met een afwisseling van bos en weiland. Opvallend in het geheel zijn de vencomplexen die als het ware ‘gaten’ in het landschap vormen en op deze manier zorgen voor extra openheid en mooie zichten. De landschappelijk gevarieerde structuur, die wordt versterkt door een paar lichte verhevenheden in het verder vlakke landschap, zorgt voor een esthetisch waardevol geheel. Verspreid voorkomend bouwkundig erfgoed, waaronder de garenblekerij ‘Boones Blijk’ en bijhorende kapel, de overblijfselen van blekerij Borghs en de Engelandhoeve dragen bij tot de historische waarde.

Mol (Mol), Retie (Retie)
Tot op vandaag is Postel een schaars bewoond gehucht, waar groen een prominente plaats inneemt. De relatieve ongereptheid van Postel is in hoofdzaak te danken aan het feit dat het gebied tot voor kort in handen bleef van een zeer gering aantal grootgrondbezitters, waaronder de Norbertijnen van de abdij van Postel en de familie van Broqueville van het 'kasteel van Postel'. De Ronde Put en omgeving betreft, dankzij de uitgestrektheid en ongereptheid, immers één van de interessantste gebieden van de Kempen. De afwisselende vegetatietypes van droge heide, grove dennen, elzenbroek struweel en oude bossen resulteren in een belangrijke botanische waarde.

De Maat 1-4 (Mol)
Voormalig kasteeldomein met bewaarde bakstenen bijgebouwen met typisch eigentijdse verwerking van gele baksteen, uit begin 20ste eeuw. Deels ommuurd park in laat-landschappelijke stijl met bewaarde ijskelder en dreef. Vloeiweide in het zuidelijke deel van het domein.

De Pinte, Zevergem (Nazareth-De Pinte)
Het Scheldevelde was een middeleeuws 'veld' of 'wastina', dat eerder deel uitmaakte van het uitgestrekte 'Scheldeholt' en in bezit was van de Sint-Pietersabdij. Het veldgebied werd begrensd door de Schelde en Leie en vanaf de 12de eeuw geleidelijk aan ontgonnen. In de 18de eeuw werd het veld systematisch ontgonnen door de aanleg van verschillende wegen die allen concentrisch naar de abdijhoeve liepen. Het oude landhuis van Scheldevelde werd in 1846 gesloopt en vervangen door het huidige kasteel, dat deels omgracht is en omringd door het park en de landerijen met stervormig aangelegde dreven.