Inventaris

Krombeke, Poperinge, Proven, Watou (Poperinge), Westvleteren (Vleteren)
Dit gebied is gelegen op een interfluviale kam die door talrijke dalhoofden wordt aangesneden. Tijdens de vroege middeleeuwen was de gehele kam bebost. Momenteel resten er kleinere loofboscomplexen die niet meer op elkaar aansluiten. Ze worden omringd door een mozaïek van wei- en akkerlanden. De aanwezige hoeves zijn sterk verspreid en en bestaan veelal uit enkele losstaande bakstenen gebouwen met resten van een middeleeuwse walgracht. In het gebied liggen de kasteeldomeinen De Lovie en Couthof met elk hun omringend park. In het gebied zijn nog verschillende sporen van de Eerste Wereldoorlog waaronder een legerbarak en een begraafplaats. De Sint-Sixtusabdij in het uiterste noordoosten van dit gebied is een trappistenabdij gesticht in 1831 waar nog steeds trappist gebrouwen wordt.

Poperinge, Watou (Poperinge)
Helleketelbos en omgeving ligt op de interfluviale kam tussen het bekken van de Vleterbeek en het bekken van de Heidebeek. Langs de helling zijn bronnen waarde beken ontspringen, dichtbij hun bron hebben ze een natuurlijke loop en zijn ze soms zeer diep ingesneden. Het Helleketelbos is een restant van een vroeg-middeleeuws bos. Het huidige bos bestaat uit percelen met loof-, naald- en gemengd bos. Het bos wordt omringd door landbouwland. Ten zuiden van het bos liggen nog enkele hopakkers. In het noorden en westen van het gebied zijn er percelen met hagen als perceelsrandbegroeiing, een relict van het vroegere bocagelandschap. De weinige bebouwing bestaat uit hoeves met losstaande gebouwen en omringd door een bomenrij en/of aansluitend een boomgaard. Net ten noorden van het Helleketelbos staat een klein landarbeidershuisje in vakwerk, het zogenaamde ‘Heksenhuisje’.

Roesbrugge-Haringe, Watou (Poperinge)
De vallei van de Heidebeek langsheen de Frans-Belgische grens wordt gekenmerkt door een beek met een zeer natuurlijke sterk meanderende loop en een natuurlijk oeverprofiel. De valleiranden vormen de grens tussen de beekbegeleidende weilanden en de hoger gelegen akkerlanden. Op de hoger gelegen akkerlanden staan verspreide hoeves met erfbeplanting en weilanden met houtkanten. De gotische kerk van Watou, gelegen in de vallei van de Warandebeek, vormt ene blikvanger door de hogere ligging.

Krombeekseweg 82-84 (Poperinge)
Het kasteel De Lovie werd in 1856 opgetrokken naar ontwerp van de West-Vlaamse architect Pierre Nicolas Croquison met koetsgebouw en conciërgewoning. Het park, aangelegd in landschappelijke stijl, met vijvers en gazon omgeven door een parkbos en bomengroepen. In het park een toegangspoort, 19de-eeuwse kapel, tuinpaviljoen, vijvers, jagersgrot, ijskelder en schuilgebouwtje. Deels bewaarde rabattenstructuur en moestuinmuur, motteheuvel en stuwen. Bewaard klooster, kloosterkapel en Mariagrot uit de eerste helft van de 20ste eeuw.

Zwitserstraat (Putte), Duivelshoek, Mechelbaan (Sint-Katelijne-Waver)
Het Peultenbos is één van de laatste eikenbossen in de regio van Bonheiden, Putte en Sint-Katelijne-Waver en vormt een landschappelijk geheel met de Nieuwe Krankhoeve en de Cranckhoeve. De oppervlakte van het bos is de voorbije eeuwen nagenoeg ongewijzigd gebleven.

Broechem, Oelegem (Ranst), Massenhoven, Zandhoven (Zandhoven), Halle (Zoersel)
De Tappelbeekvallei behoort tot de mooiste beekvalleien van de Kempen en heeft dankzij de aanwezigheid van verschillende vegetatietypes, met onder andere beekbegeleidende bossen, en de twee relatief gaaf bewaarde kasteelparken een belangrijke esthetische waarde. Bossen domineren dit gebied. Enkel in het centrale gedeelte van het landschap liggen er enkele weilanden en akkers. Er komen twee kasteeldomeinen voor: het Hof van Liere gaat terug tot een 15de eeuwse waterburcht. Vandaag is het een dubbel omgracht kasteel met dienstgebouwen. Kasteel Montens is een omgracht kasteel, dat in oorsprong teruggaat tot de middeleeuwen. Het huidige uitzicht van een classicistisch herenhuis kreeg het in de 18de eeuw. Naast de historische waarde heeft dit gebied ook een belangrijke archeologische waarde (grafveld uit de ijzertijd).

Oelegem (Ranst), Schilde (Schilde), Wommelgem (Wommelgem)
De Vallei van het Groot Schijn met kastelen Schilde, Bleekhof en Vrieselhof heeft een relatief gaaf bewaard landschap, dat door de afwisseling van open en gesloten structuren een kleinschalig karakter heeft. Dit wordt nog wordt versterkt door het uitgebreide paden- en drevenstelsel. Het historisch waardevolle gebouwenpatrimonium van de kasteeldomeinen en omliggende oude hoeven geeft het gebied een landelijk karakter, te midden van bebouwing en infrastructuur. Esthetisch waardevol zijn de dreef tussen de dorpskom van Schilde en het Hof van Schilde en de mooi bewaarde repelpercelering bij het Bleekhof.

Boerenkrijglaan, Driepikkelhoeveweg, Kastanjelaan, Schawijkstraat, Vaartstraat, Zakstraat (Ranst)
Het Bos van Ranst wordt gekenmerkt door de esthetisch waardevolle afwisseling van bossen met kleinschalige landbouwgebieden en de daarbij horende historische hoeven, wegen en dreven. Het gebied vormt een goed bewaard relict van het grootgrondbezit met landbouw en later ook bosbouw met jacht. Opvallend in het gebied is het domein van het kasteel Zevenbergen en de Kasteeldreef, die samen met de zuidelijker gelegen Schoolstraat de lijnrechte verbinding vormde tussen het kasteel en de Sint-Pancratiuskerk van Ranst. Het kasteel is ondertussen verdwenen. De omgrachting en bijgebouwen zijn nog wel bewaard. In het gebied liggen ook de historische hoeves Gasthuishoeve, hoeve Drogenhof en Driepikkelhoeve. In het Muizenbos ligt nog een voormalige lusthofvijver met in de buurt ervan een gloriette (een prieeltje dat volledig door hagen wordt opgebouwd).

Bredabaan, Rundvoortstraat, Schildesteenweg (Ranst), Den Heuvel (Schilde)
De vallei van het Groot Schijn wordt gekenmerkt door een afwisseling van bossen en graslanden, doorsneden door dreven. In het noordoosten bevindt zich een oude linnenblekerij, die in 1748 werd opgericht.

Poppel (Ravels)
Molenheide betreft een gaaf boscomplex met een goed bewaarde ontginningsstructuur in dambordpatroon: rond 1900 werden de eerste stukken heide en duinen blokvormig verkaveld en ontgonnen tot naaldbos. De huidige bossen geven dit gebied een gesloten indruk. Enkele landbouwkavels, heiderelicten en vennen zorgen voor afwisseling. De Rovertkapel werd in 1735 gebouwd. Belangrijk zijn de geomorfologische en hydrologische kenmerken van het gebied. De uitgestrektheid en de rust van dit gebied dragen bij tot de hoge belevingswaarde.