Inventaris

Tiensesteenweg 275 (Leuven)
Het neoclassicistische Kasteel Maisin, vroeger gekend als villa Tops-Van Cutsem, dateert in kern van 1921-1922 en werd in 1950 uitgebreid door architect Lucien Spéder. Landschapsarchitect Léon Rosseels stond in voor de parkaanleg en integreerde de vroegere grensscheiding en het door zandontginningen gevormde grillige heuvellandschap in zijn aanleg.

Tiensesteenweg 343 (Leuven)
19de-eeuws neoclassicistisch landhuis met 18de-eeuwse kern, aansluitende bijgebouwen en een omringend park.

Tiensestraat 41 (Leuven)
De pedagogie de Valk werd opgericht in 1425, de huidige gebouwen behoren deels tot een classicistische nieuwbouw uit 1782-1783, deels tot een heropbouw uit 1873.

Tuinstraat 9 (Leuven)
Het voormalig paviljoen uit 1879 werd kadastraal geregistreerd als lusthof en groeide uit in de eerste helft van de twintigste eeuw tot een woning in neoclassicistische stijl met ruime, beboste tuin. Zowel het woonhuis als de tuin, voorzien van een ommuring en toegangspoort langs de Tuinstraat, gaan terug op dit voormalige lusthof en zijn als dusdanig herkenbaar.

Vaartdijk 7 (Leuven)
Deze villa in neotraditionele stijl werd volgens onderzoek van E. Willekens in 1905 gebouwd in opdracht van de Remyfabrieken voor het kaderpersoneel van de nabijgelegen fabriek. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek.

Vaartstraat 74 (Leuven)
Ensemble gevormd door herenhuis met 18de-eeuwse kern, in 1892 door architect C. Herpoel verhoogd en aangepast tot zijn huidig voorkomen met drie bouwlagen onder mansardedak, links aanpalend een afgesloten toegang tot achterliggende bedrijfs- en dienstgebouwen en ruime stadstuin.

Vlamingenstraat 39 (Leuven)
Devotiekapel met barokke schermgevel, opgericht tussen 1641 en 1705, palend aan de kapel het in 1865 opgetrokken ommuurde en door een rij gekandelaarde lindes begrensde klooster.

Watermolenstraat 23 (Leuven)
Deze dorpswoning, beeldbepalend gesitueerd op de kruising van de Watermolenstraat en de Pastoor Bellonstraat, werd volgens onderzoek van E. Willekens gerealiseerd tussen 1842 en 1865. Het gebouw diende voor ambacht en wonen en vormt vandaag nog een gaaf bewaard architecturaal geheel, onder meer met de ommuurde tuin met bijgebouw dat fungeerde als melkerij en later kaasfabriek, de ritmische voorgevel met authentiek schrijnwerk.

Waversebaan 213 (Leuven)
Villa Turtel-Oord werd kadastraal geregistreerd in 1923 en opgetrokken in opdracht van Victor Verbelen, landbouwer te Heverlee. In 1937 verkreeg Verbelen de toelating om de woning uit te breiden ter hoogte van de achtergevel naar ontwerp van de architect Ph. Crabbé. Architecturaal vindt deze uitbreiding aansluiting bij de hoofdbouw. De interbellumvilla wordt gekenmerkt door invloeden van de cottagestijl. Fijn gesneden hout werd veelvuldig aangewend in combinatie met de bakstenen parementen. Dit gebruik van hout voor het portaal, de balkons en korbelen van de uitstekende complexe bedaking is kenmerkend voor de cottagestijl, en bleef samen met het schrijnwerk bovendien gaaf bewaard.

Waversebaan 227 (Leuven)
De modernistische villa werd kadastraal geregistreerd in 1937. De villa werd opgetrokken in opdracht van Leo Callebert–Vander Essen (1883-1963), historicus en professor aan de Leuvense universiteit. Omwille van het ontbreken van een bouwaanvraag, blijft de architect ongekend. De woning werd recent gerenoveerd met behoud van het oorspronkelijke modernistische ontwerp met de kenmerkende, witte en ruwe bepleistering.