Inventaris

Ladeuze 8 (Maarkedal)
Watermolen Ladeuze aan de Maarkebeek, reeds vermeld in 1571 hoewel allicht reeds bestaand voor 1500. Voormalige koren- en oliemolen eertijds afhangend van het nu verdwenen nabijgelegen heerlijk kasteel van Ladeuze. Vrij groot voormalig molenhuis van vijf traveeën en anderhalve bouwlaag op kelderverdieping, onder afgewolfd zadeldak.

Ommegangstraat 2 (Maarkedal)
De molen Ter Kruissens is een stenen korenwindmolen en dankt haar naam aan de ligging bovenop de "Cruys bergh" of "Mons de la Cruche". Het bouwjaar van de huidige molen is onbekend. Mogelijk werd de molen kort voor 1831 heropgebouwd, wellicht ter vervanging van een houten windmolen.

Ommegangstraat 52 (Maarkedal)
De voormalige hoeve en molenaarswoning met daarachter de windmolen Ter Hengst zijn ingeplant bovenop de vroegere Waaienberg, nu Wagenberg. De stenen molen met zetelkruiwerk staat op een kleine molenberg en werd na 1834 gebouwd ter vervanging van een staakmolen. De grondzeilier heeft een sterk conische kuip onder een uivormige kap. De hoeve en molenaarswoning bestaan uit gewitte bakstenen gebouwen met pannen zadeldaken die vermoedelijk teruggaan op een hoeve met losse bestanddelen, opklimmend tot de 18de eeuw.

Parkstraat 4 (Maarkedal)
L-vormige constructie tussen straat en beek van woning en aanpalende watermolen, sinds de tweede helft van de 19de eeuw uitgegroeid tot het landelijk bakstenen complex met U-vormige aanleg rondom kleine afgesloten verharde binnenplaats; half omgeven door de Molenbeek. Dominant volume van nieuw molenaarshuis van 1936 en eigenlijke molenhuis aan de beek op natuurstenen onderbouw, voornamelijk uit de 18de eeuw.

Ten Dale (Maarkedal)
Aan de voet van de Boigneberg, tussen Kabuize en Ten Dale, puin van de oliewatermolen Het Stampkot, nog actief in het eerste kwart van de 20ste eeuw, op de rechter oever van de Maarkebeek.

Weitstraat 4A (Maarkedal)
De Ter Slepe molen was een stenen korenwindmolen van het type grondzeiler op een lage molendam. Een andere naam voor de molen was vroeger "Ten Nieuwennest". De oorspronkelijke molen, volgens kadastergegevens een houten molen, werd opgericht op het einde van de 18de eeuw en werd in de eerste helft van de negentiende eeuw vervangen door de stenen molen.

Dorpermolenstraat 2 (Maaseik)
Watermolen van het onderslagtype. Eerste vermelding in 1530. Het huidige gebouw dateert van 1859. De omgeving van de molen bestaat voornamelijk uit open weilanden en elzenbroekbos in de vallei.

Grotlaan 33A (Maaseik)
De Langerenmolen is een watermolen uit het derde kwart van de 19de eeuw (olie- en korenmolen), gelegen op een watermolensite die zeker teruggaat tot het derde kwart van de 16de eeuw.

Hamontweg 93 (Maaseik)
Watergraan- en oliemolen van het middenslagtype op de Bosbeek. De eerste vermelding dateert van 1244. Hij staat aangeduid op de Ferrariskaart van 1771-77 als een complex met losstaande bestanddelen.

Kapelweg 87, Wurfeldermolenweg 31 (Maaseik)
De molensite laat zich opsplitsen in twee delen, met de Bosbeek als splitsende factor. De watergraanmolen bevindt zich op de rechteroever. Het waterrad op de Bosbeek maakt de overgang naar de bebouwing op de linkeroever. De molenuitrusting vertoont duidelijk 19de-eeuwse kenmerken met 20ste-eeuwse aanvullingen. De molen heeft aansluitend een boomgaard en rondom liggen percelen weiland.