Inventaris

Naamsestraat 37-39, Sint-Michielsstraat 7-11 (Leuven)
18de-eeuws hoofdvolume dat van de Naamsestraat is afgesloten door middel van een ijzeren hekwerk en dat in de loop van de 19de en de 20ste eeuw is uitgebreid met een gesloten galerij en kleinere bijgebouwen aan de oostzijde. Monumentale plataan op het binnenplein.

Naamsestraat 38 (Leuven)
Laat-classicistische en sobere voorgevel uit de eerste helft van de 19de eeuw. Oorspronkelijk bepleisterd. Recente winkelpui.

Naamsestraat 4 (Leuven)
In 1922 naar ontwerp van A. Van Arenbergh opgetrokken breedhuizen van drie bouwlagen onder leien mansardedaken. De gevels in wederopbouwstijl worden gekenmerkt door een neobarokke vormentaal.

Naamsestraat 4 (Leuven)
Vermoedelijk in het begin van de jaren 1920 opgetrokken breedhuis van drie bouwlagen onder een gemansardeerd zadeldak, met een vier traveeën brede onderbouw en twee traveeën in de bovenbouw.

Naamsestraat 40 (Leuven)
Monumentaal complex met gesloten, rechthoekige aanleg opgetrokken in baksteen met rijkelijk gebruik van witte kalksteen -zandige kalksteen voor de 18de-eeuwse gedeelten- en in mindere mate van blauwe hardsteen. In de tuin staat een monumentale Japanse notenboom.

Naamsestraat 41 (Leuven)
Vermoedelijk tot de eerste helft van de 18de eeuw opklimmend breedhuis van drie traveeën en drie bouwlagen onder een pannen zadeldak met dakkapel.

Naamsestraat 42-44 (Leuven)
Ensemble dat in 1950, na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog en in opdracht van notaris Roberti de Winghe door P. Van Dormael ontworpen werd.

Naamsestraat 43 (Leuven)
Eenvoudige woning uit de 18de eeuw aanleunend bij de traditionele stijl.

Naamsestraat 45 (Leuven)
Diephuis van twee traveeën en vier bouwlagen onder een zadeldak. Archiefgegevens tonen aan dat achter de bepleisterde gevel een oudere kern schuilgaat die minstens tot de 17de, mogelijk zelfs tot de 16de eeuw opklimt.

Naamsestraat 46, Sint-Antoniusberg 1 (Leuven)
De Abdij van Valduc, bezat reeds in 1414 een refugium op de hoek van de Naamsestraat en de Sint-Antoniusberg. Het werd gedeeltelijk in 1566, gedeeltelijk in 1766 heropgebouwd, en bestond uit een dubbel gebouw dat door een koer gescheiden werd. Het pand kreeg zijn huidige vorm in 1923.