Inventaris

ID: 17339 | Inhoudelijk

Antwerpen, West-Vlaanderen
De Atlantikwall was een imposante Duitse verdedigingsstelling uit de Tweede Wereldoorlog langs de westelijke kusten van Europa, die werd uitgebouwd met talrijke geschutstellingen, bunkers, loopgraven en andere structuren. De verdedigingswerken werden ingeplant in steunpunten van verschillende grootte, sterkte en samenstelling, al naargelang de strategische waarde die aan de plaats werd toegekend. Zowel de landmacht, de zeemacht als de luchtmacht bouwden hun eigen steunpunten uit. Omwille van de immense schaal en de graad van efficiëntie werden vele verdedigingswerken van de Atlantikwall opgebouwd aan de hand van zogenaamde Regelbauten of standaardontwerpen, waarbij alle benodigde bouwmaterialen en inrichtingselementen, maar ook het aantal benodigde manuren op voorhand waren berekend. 

ID: 17340 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Een Romeinse villa is een landelijk bewoningstype bestaande uit een woongedeelte (pars urbana) en een bedrijfsgedeelte (pars rustica).

ID: 17345 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Een landgoed is een grootgrondbezit in het buitengebied dat hoofdzakelijk gericht is op de exploitatie van gronden. Doorgaans vormt een kasteeldomein met een kasteel of landhuis, bijgebouwen en tuin of park de kern van het uitgestrekte grondbezit. De omgevende gronden, bestaande uit akkers, graslanden, bossen en overige natuurterreinen vormen het economisch areaal, waaruit de landgoedeigenaar de nodige inkomsten genereert. Het gehele eigendom vormt een multifunctioneel ensemble met een ruimtelijke samenhang die voortvloeit uit het centraal beheer van goederen. Landgoederen hebben als ruimtelijke en economische eenheid de landinrichting van heel wat gebieden in Vlaanderen bepaald en hebben het landschap er mee vormgegeven. Het zijn socio-economische entiteiten met een rijke en vaak lange voorgeschiedenis, waarbij landgoederen met feodale oorsprong terug kunnen gaan tot de vroege middeleeuwen.

ID: 17347 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Na de Belgische Onafhankelijkheid van 1830 stond de nieuw gevormde natiestaat voor de uitdaging zich politiek én cultureel te legitimeren. Kunst werd daarbij een essentieel instrument. Binnen dit kader nam publieke beeldhouwkunst een bijzonder zichtbare rol in. Standbeelden in de openbare ruimte functioneerden als blijvende geheugensteunen (lieux de mémoire) waarin geschiedenis, identiteit en burgerschap samenkwamen.

ID: 17348 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Standbeelden en gedenktekens in de openbare ruimte worden doorgaans door een overheidsinstantie opgericht met een specifiek programma. De overheid of een andere officiële instantie wil er een bekend persoon, een belangrijke gebeurtenis mee eren, en wil deze persoon of gebeurtenis in de collectieve herinnering prenten door de keuze van een prominente plaats in de openbare ruimte. Naast dit officiële, initiële programma, krijgen standbeelden of gedenktekens door bewoners, publiek of gebruikers vaak een bredere of andere betekenis dan deze die er in eerste instantie voor geconcipieerd was. Zo zijn standbeelden in de publieke ruimte niet enkel materiële representaties van een officieel herdenkingsdiscours, maar ook plaatsen van dynamische praktijken.

ID: 17349 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Langs straten en pleinen, vooral in bermen of op andere relatief onopvallende plaatsen, komen kleine, persoonlijke elementen van herdenking voor, zoals moordkruisen, ongevalskruisen, kapelletjes en bermmonumenten. Ze zijn opgericht als een onmiddellijk aanwezige, fysieke plek voor collectieve rouw, voor reflectie en verbinding voor de nabestaanden en voor de gemeenschap waarin de overledene leefde. Ze bevinden zich op een heel betekenisvolle plek, vaak op of dichtbij de plek waar het verlies of de tragedie heeft plaatsgevonden. 

ID: 17350 | Inhoudelijk

Antwerpen, Limburg, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen
Gedenktekens herinneren aan belangrijke personen of gebeurtenissen. Ze zijn op een specifieke, betekenisvolle plek opgericht en vormen een permanente brug tussen verleden en heden. Ze variëren in schaal, vormgeving en concept, zoals standbeelden en borstbeelden. Gedenktekens zijn dragers van herinneringen, betekenissen en waarden. Ze kunnen een hefboom zijn binnen de hedendaagse maatschappij als we hun betekenis als “lieux de mémoire” herstellen en de verhalen die ze in zich dragen, herwaarderen.

ID: 82 | Inhoudelijk

Limburg, Vlaams-Brabant
Vanaf omstreeks 1850 legt men in de vruchtbare leemstreek kleine landschappelijke tuinen rond enkele welvarende boerderijen aan. Het succes van de landbouw in de tweede helft van de 19de eeuw verklaart het ontstaan van deze herenboerenparkjes bij de grote boerderijen.

ID: 120 | Inhoudelijk

Limburg
Tijdens de eerste helft van de 20ste eeuw ontwikkelden zich rond de Limburgse mijnbouw heel wat mijncités, die voor een groot deel gebouwd werden door sociale huisvestingsmaatschappijen. Aanvankelijk koos men hiervoor het vormelijke model van de tuinwijk, maar in de jaren dertig werd dit ingeruild voor meer dichtbebouwde, rationele cités. Na de Tweede Wereldoorlog trachtte men in arbeidershuisvesting te voorzien met een aantal nationale, experimentele bouwprogramma's.

ID: 133 | Inhoudelijk

Limburg
De fruitteelt werd al door de Romeinen in onze contreien geïntroduceerd, maar stuikte in elkaar na het aflopen van hun heerschappij. In de middeleeuwen werd deze kennis weer opgepikt door geestelijken, vooral de cisterciënzerabdijen, die de teelt en verspreiding van goede fruitrassen weer op gang brachten.