Inventaris

Sint-Hubertusplein (Diest)
Dit gebouw bestaat uit een vierkante westertoren, drie beuken van drie traveeën, een vooruitspringend transept en een veelzijdig koor, aan de zuidzijde geflankeerd door een recente sacristie. Eind 19de eeuw werd de kerk gerestaureerd naar plannen van Joris Helleputte en Vincent Lenertz.

Sint-Jansveld (Diest)
Op een oud kerkhof staat de door gras overwoekerde ijzerzandstenen ruïne van de Sint-Janskerk. In 1264 werd ze parochiekerk en van 1297 af collegiale kerk.

Begijnhofstraat 2 (Diksmuide)
Na de Eerste Wereldoorlog heropgebouwde begijnhofsite ten noorden van de historische stadskern ingeplant aan de rand van de waterzieke 'Beerstblote'-broeken en in de nabijheid van de Handzamevaart.

Berkelhofweg (Diksmuide)
Archeologische site gelegen ten oosten van de gedesaffecteerde spoorlijn Diksmuide-Nieuwpoort, even ten zuiden van de wederopbouwhoeve Klichthove (zie Klichthovestraat). Als site met walgracht en losstaande bestanddelen aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778). Deze archeologische site werd verlaten (wellicht na vernietiging tijdens de Eerste Wereldoorlog: de losstaande hoevegebouwen zijn nog aangeduid op de Atlas der Buurtwegen van circa 1843). In het weiland is de walgrachtstructuur duidelijk herkenbaar.

Hendrik Consciencestraat 1 (Diksmuide)
Parochiekerk toegewijd aan Sint-Wandregesilus, heropgebouwd in de jaren 1920. Georiënteerd bedehuis te midden van een kerkhof, deels afgezoomd door een smeedijzeren hekwerk met bakstenen pijlers (Hendrik Consciencestraat - Ommegangstraat) en deels omhaagd. Bewaarde arduinen grafmonumenten vanaf de tweede helft van de 19de eeuw.

Keiemdorpstraat 83 (Diksmuide)
Georiënteerd bedehuis in de jaren 1920 wederopgebouwd naar ontwerp van architect Théodore Raison en gelegen ten westen van de Keiemdorpstraat in een ommuurd en deels omhaagd kerkhof met ten zuidoosten een brede en smalle korfboogvormige poorttoegang in baksteen.

Nieuwkapellestraat 46 (Diksmuide)
Heropgebouwde parochiekerk toegewijd aan Sint-Jan-de-Doper. Georiënteerd bedehuis te midden van een kerkhof met een dubbele rij linden. Laag bakstenen muurtje (Nieuwkapellestraat), ijzeren toegangshekken tussen pijlers; hogere muur als scheiding met pastorietuin. Bewaarde grafmonumenten, onder meer neogotisch arduinen monument uit de tweede helft van de 19de eeuw van de familie Annoot-Noterdaeme.

Oostkerkestraat 34 (Diksmuide)
Achterin gelegen wederopbouwhoeve, " 't Groot Kameroen". Voormalige abdijhoeve van de Cisterciënzerabdij te Cambron (Henegouwen). Over de geschiedenis van de abdijhoeve is bijzonder weinig geweten. De eerste vermelding van de hoeve klimt terug tot 1302, onder meer in rekeningen van Willem van Gullik. Als hoeve met losstaande bestanddelen binnen een omwalling aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) onder de naam "Cense Cambron". Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt de hoeve echter nagenoeg volledig verwoest, waarna enkel de imposante langsschuur naar vooroorlogs model wordt heropgebouwd.

Sint-Jacobsplein 5 (Diksmuide)
De georiënteerde parochiekerk Sint-Jacob met omringend kerkhof werd heropgebouwd in 1923-1925. Rondom het kerkhof werd een dubbele omhaging en twee rijen opgaande bomen geplant.

Sint-Niklaasstraat (Diksmuide)
De kerk wordt onder leiding van architect Jozef Viérin in 1923-25 naar vooroorlogs model heropgebouwd. Op 27 mei 1940, één dag voor de capitulatie, bombardeerden de Duitsers Diksmuide met brandbommen, waarbij de kerk praktisch volledig uitbrandde. De daaropvolgende restauratiewerken werden uitgevoerd onder leiding van architecten Jozef en Luc Viérin, Ten westen, pleintje met twee 14de-eeuwse kraagstenen afkomstig uit de vooroorlogse kerk.