837 resultaten
ID: 30954 | Bouwkundig element

Boudeweelstraat 3 (Poperinge)
19de-eeuwse hoeve met losse, lage bestanddelen onder pannen zadeldaken. Centraal gelegen boerenhuis aanleunend bij het langgestrekte type met licht verhard voorerf. Ten oosten, moestuin en resten van boomgaard. Ten zuidwesten, dwarsschuur. Achter het boerenhuis, gebetonneerd erf met putvaalt. Ten noordwesten, hopast. Ten noorden, met knotwilgen omzoomde drenkplaats. Licht verharde oprit; aan de straat, toegangshek tussen twee linden onder meer met houten Mariakapelletje rechts.
ID: 132440 | Landschappelijk element

Callestraat (Poperinge)
Een eenzame zwarte populier bij een perceelsgrens, vermoedelijk een restant uit een bomenrij. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.
ID: 31361 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Casselstraat, Lindegoedstraat, Sint-Pietersstraat (Poperinge)
Wegkapelletje beschaduwd door linde, gelegen op het kruispunt bij de Sint-Pietersstraat, met jaarsteen 1885 boven de deur.
ID: 132430 | Landschappelijk element

Doornhoek (Poperinge)
Knotbomenrijen van zwarte populier bij perceelrand van een boerderijerf. Op het moment van de inventarisatie stonden er 8 exemplaren met stamomtrekken van bij de 3 meter en met variabele knothoogtes tussen de 2 en 3,5 meter. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout en als perceelrandbegroeiing aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland).
ID: 302286 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Douvieweg, Kapelaanstraat, Kasteelstraat, Kerkhofstraat, Kleine Markt, Moenaardestraat, Steenvoordestraat, Vijfhoekstraat, Watouplein (Poperinge)
De dorpskom van Watou (Poperinge) wordt gekenmerkt door twee marktpleinen (Watouplein, Kleine Markt) van elkaar gescheiden door de Heidebeek (Ook Warandebeek genoemd), en gedomineerd door de centraal gelegen parochiekerk Sint-Bavo middenin een omhaagd kerkhof (Kerkhofplein). Ten westen liggen weilanden aansluitend bij de vallei van de Warandebeek.
ID: 132450 | Landschappelijk element

Graaf van Hoornweg, Krombekestraat (Poperinge)
Langs de Bernardsbeek, die tevens de grens vormt tussen Poperinge en Vleteren, zijn in een onregelmatig plantverband zwarte knotpopulieren aangeplant. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout en als oeverversteviging aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland).
ID: 31289 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Handstraat (Poperinge)
Sint-Annakapelletje beschaduwd door een linde. Rechthoekig gebouwtje van één travee onder zadeldak (Vlaamse pannen), uit het laatste kwart van de 18de eeuw.
ID: 31397 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Haringestraat 85 (Poperinge)
Hoeve bestaande uit een boerenhuis met aanleunende dwarsschuur rechts, gelegen middenin een met doornhaag, knotwilgen en populieren afgezette weide, ten noorden van de Sint-Martinuskerk.
ID: 132441 | Landschappelijk element

Houtkerkestraat (Poperinge)
Knotboom van zwarte populier bij een perceelsrand. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout en als perceelrandbegroeiing aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.
ID: 132477 | Landschappelijk element

Jagerstraat (Poperinge)
Knotbomenrijen van zwarte populier bij de perceelranden langs de Jagerstraat. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.